اين ماه آغاز ماه هاى حرام است، كه حق تعالى در قرآن مجيد ذكر فرموده، و سيّد ابن طاووس روايتى نقل كرده كه ذو القعده به هنگام سختى شديد گاه استجابت دعاست، و براى روز يكشنبه اين ماه نمازى با فضيلت بسيار از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله روايت كرده: مختصر آن فضيلت اين است كه، هركه آن را بجا آورد، توبه اش پذيرفته حق و گناهش آمرزيده میشود، و طلبكاران او در قيامت از وى راضى گردند، و با ايمان از دنيا برود، و ايمانش از او گرفته نشود و قبرش وسيع و نورانى گردد و پدر و مادرش ازو او راضى شوند، و آمرزش حق نصيب پدر و مادر و فرزندان و نژاد او گردد، و روزى او توسعه يابد و فرشته مرگ در وقت مردن با او مدارا كند، و جانش را به آسانى بستاند، و كيفيت آن نماز چنين است: روز يكشنبه غسل بجا آورد و وضو بگيرد و چهار ركعت نماز بخواند (2 نماز دو رکعتی) ، در هر ركعت سوره «حمد» را يك مرتبه و سوره «توحيد» را سه مرتبه و سوره «فلق» را يك مرتبه و سوره «ناس» را يك مرتبه بخواند و پس از نماز هفتاد مرتبه اسغفار كند، و استغفار را با:
لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
جنبش و نيرويى جز به خداى والاى بزرگ نيست
ختم نمايد، سپس بگويد:
يَا عَزِيزُ يَا غَفَّارُ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ ذُنُوبَ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فَإِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلا أَنْتَ .
اى توانا، اى آمرزنده، گناهان من و همه مردان و زنان مؤمن را بيامرز، كه گناهان را جز تو كسى نمى آمرزد.
روايت شده هركه در يكى از ماههاى حرام سه روزى پی در پى كه پنجشنبه و جمعه و شنبه باشد روزه بگيرد، ثواب نهصد سال عبادت براى او نوشته شود. شيخ بزرگوار على بن ابراهيم قمى فرموده در ماههاى حرام گناهها و حسنات دوچندان میشود.
