روز يازدهم: سال صدوچهل وهشت، ولادت با سعادت حضرت رضا عليه السّلام واقع شده. شب پانزدهم: شب مباركى است، خدا بر بندگان مؤمن خو نظر رحمت میفرمايد، و چنان كه در روايت نبوى آمده، كسى كه در اين شب به طاعت حق مشغول باشد، براى او اجر صد نفر روزه دارى است كه ملازم مسجد بوده اند، آن هم روزه داری كه خدا را به اندازه چشم برهم زدنى معصيت نكرده باشد، پس اين شب را غنيمت بشمار، و خود را به طاعت و عبادت و نماز و درخواست حاجات از خدا مشغول كن، روايت شده هركه در اين شب حاجتى از خدا بخواهد حتما به او عطا خواهد شد. روز بيست وسوم: سال دويست وسه به قولى شهادت حضرت رضا عليه السّلام واقع شده و زيارت آن حضرت از نزديك و دور مستحبّ است.
قال السيد بن طاوس في الإقبال و رأيت في بعض تصانيف أصحابنا العجم رضوانُ اللهِ عليهم أنه يُسْتَحَبُّ أنْ يُزارَ مولانا الرضا عليه السلام يوم ثالثٍ و عشرينَ من ذي القعدة مِنْ قُرْبٍ أو بُعْدٍ ببعض زياراتهٍ المعروفةِ أو بما يكونُ كالزيارة من الرواية بذلك
سيّد ابن طاووس در كتاب» اقبال «گفت كه در بعضى از كتابهاى علماى شيعه غير عرب (رضوان اللّه عليهم) ديدم كه مستحبّ است مولايمان حضرت رضا (درود خدا بر او) در روز بيست وسوم از ماه ذى القعده از نزديك و دور زيارت شود، به بعضى از زيارت هاى معروف، يا به آنچه كه همانند زيارت باشد از رواياتى كه در اين باب رسيده است.
