در هر صورت فضيلت اين روز شريف، بيش از آن است كه ذكر شود، و اين روز قبولى اعمال شيعيان، و روز برطرف شدن غم هاى ايشان است و روزى است كه حضرت موسى عليه السّلام بر ساحران پيروز شد، و خدا آتش را بر ابراهيم عليه السّلام سرد و سلامت نمود و حضرت موسى عليه السّلام يوشع بن نون را جانشين خود كرد، و حضرت عيسى شمعون الصّفا را خليفه خود قرار داد و حضرت سليمان عليه السّلام ملّت خود را برای جانشينى آصف بن برخيا گواه گرفت، و جناب رسول خدا بين اصحاب خود عقد برادرى برقرار كرد، به اين خاطر عقد برادرى در اين روز با برادران مؤمن سزاوار است و كيفيت آن بصورتى كه شيخ ما در كتاب «مستدرك الوسائل» از كتاب «زاد الفردوس» نقل فرموده است چنين است: دست راست خود را بر دست راست برادر مؤمن خود بگذارد، و بگويد:
وَاخَيْتُكَ فِي اللَّهِ وَ صَافَيْتُكَ فِي اللَّهِ وَ صَافَحْتُكَ فِي اللَّهِ وَ عَاهَدْتُ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ وَ كُتُبَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ الْأَئِمَّةَ الْمَعْصُومِينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ عَلَى أَنِّي إِنْ كُنْتُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ الشَّفَاعَةِ وَ أُذِنَ لِي بِأَنْ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ لا أَدْخُلُهَا إِلّا وَ أَنْتَ مَعِي
در راه خدا برادرت شدم، و در راه خدا دوست با صفايت گشتم، و در راه خدا با تو دست دادم، و با خدا و فرشتگان، و كتاب هايش و رسولان و پيامبرانش، و امامان معصوم (درود بر آنان) عهد كردم، بر اينكه اگر از اهل بهشت و شفاعت بودم، و به من اجازه داده شدكه وارد بهشت شوم، به بهشت وارد نشوم مگر اينكه تو هم با من باشى. آنگاه براد مؤمن بگويد: پذيرفتم سپس بگويد: همه حقوق برادرى را از تو ساقط كردم، به جز شفاعت و دعا و زيارت.
فيض كاشانى در كتاب «خلاصة الاذكار» ، صيغه اخوّت را قريب به همين صورت ذكر كرده، آنگاه فرموده: طرف مقابل قبول نمايد براى خود، يا موكّل خود به لفظى كه دلالت بر قبول نمايد. سپس از يكديگر جميع حقوق برادرى را جز دعا و زيارت ساقط كنند.
