از امام صادق عليه السّلام روايت شده: در هر شب ماه رمضان بخوان:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ فِي الْأَمْرِ الْحَكِيمِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِي لا يُرَدُّ وَ لا يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْكُورِ سَعْيُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُكَفَّرِ عَنْ سَيِّئَاتِهِمْ [عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ ] وَ أَنْ تَجْعَلَ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمُرِي فِي خَيْرٍ وَ عَافِيَةٍ وَ تُوَسِّعَ فِي رِزْقِي وَ تَجْعَلَنِي مِمَّنْ تَنْتَصِرُ بِهِ لِدِينِكَ وَ لا تَسْتَبْدِلْ بِي غَيْرِي .
خدايا از تو درخواست مى كنم، در آنچه حكم مى كنى و مقدّر مى فرمايى، از امر حتمى در كار حكيمانه، از فرمانى كه برگشت ناپذيرد، و تغيير پيدا نمی كند چنين قرار دهى كه مرا در شمار زائران خانه ات ثبت كنى، زائرانى كه حجشان پذيرفته شده و تلاششان قبول شده، و گناهانشان به آمرزش رسيده، و بدي هايشان محو گشته، و در آنچه حكم مى كنى، و مقدّر مى فرمايى قرار دهى، كه عمر مرا در خير و سلامت كامل طولانى كنى، و در روزى ام وسعت دهى، و مرا از آنانى قرار دهى كه به وسيله آنان دينت را يارى مى كنى، و ديگرى را به جاى من قرار ندهى
چهاردم: در كتاب «انيس و الصّالحين» آمده است كه در هر شب از شبهاى ماه رمضان بخواند:
أَنْ يَنْقَضِيَ عَنِّي شَهْرُ رَمَضَانَ أَوْ يَطْلُعَ الْفَجْرُ مِنْ لَيْلَتِي هَذِهِ وَ لَكَ قِبَلِي تَبِعَةٌ أَوْ ذَنْبٌ تُعَذِّبُنِي عَلَيْهِ
به عظمت ذات كريمانه ات پناه مى آورم، از اينكه ماه رمضان از من بگذرد، يا سپيده اين شب بدمد، و هنوز نزد من حقى براى تو يا گناهى مانده باشد، كه بر آن عذابم كنى.
شيخ كفعمى در حاشيه «بلد الامين» از سيّد ابن باقى روايت كرده كه مستحب است در هر شب ماه رمضان دو ركعت نماز خوانده شود، در هر ركعت سوره «حمد» يك مرتبه و سوره «توحيد» سه مرتبه و چون سلام داده شد بگويد:
سُبْحَانَ مَنْ هُوَ حَفِيظٌ لا يَغْفُلُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ رَحِيمٌ لا يَعْجَلُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ قَائِمٌ لا يَسْهُو سُبْحَانَ مَنْ هُوَ دَائِمٌ لا يَلْهُو
منزّه است آن كه نگهبان است و غفلت نمى كند، منزّه است آن كه مهربان است و شتاب نمى ورزد، منزّه است آن كه برپا است و از ياد نمى برد، منزّه است آن كه هميشگى است و سرگرم نمى شود.
سپس تسبيحات اربعه [يعنى: سبحان اللّه و الحمد للّه و لا اله الاّ اللّه و اللّه اكبر] راهفت مرتبه بگويد، آنگاه بخواند:
سُبْحَانَكَ سُبْحَانَكَ سُبْحَانَكَ يَا عَظِيمُ اغْفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ
منزّهى تو منزّهى تو، منزّهى تو، اى بزرگ، گناه بزرگ مرا بيامرز.
سپس بر پيامبر و آل او عليهم السّلام ده مرتبه صلوات فرستد. كسى كه اين دو ركعت نماز را بجا آورد، حق تعالى براى او هفتاد هزار گناه را بيامرزد. . . تا آخر خبر.
