مؤلّف گويد: از اين كلمات، كثرت قبح و زشتى آنچه فعلا معمول شده، كه زنان به اسم تشرّف به زيارت خود را آرايش كرده، با لباسهاى نفيس از خانه ها بيرون مى آيند، و در حرم هاى مطهر با نامحرمان برخورد مى كنند، و به بدن هاى ايشان فشار مى آورند، يا خود را متّصل به ضرايح مطهر كرده، يا روبروى مردان نشسته مشغول به زيارت خواندن شده و حواس مردم را پريشان كرده، عبادت كنندگان از زائران و نمازگزاران و متضرّعان، و گريه كنندگان را از كار خود بازداشته، و داخل در زمره صادّين عن سبيل اللّه [آنان كه راه خدا را به سوى بندگان خدا مى بندند] مى شوند، و غير اينها، در حقيقت، زيارت اينگونه زنان را بايد از منكرات شرع شمرد، نه از عبادات، و داخل در محرمات دانست نه قربات. از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده: كه امير المؤمنين عليه السّلام به اهل عراق فرمود:
یا أَهْلَ الْعِرَاقِ نُبِّئْتُ أَنَّ نِسَاءَكُمْ يُوَافِينَ الرِّجَالَ فِي الطَّرِيقِ أَ مَا تَسْتَحْيُونَ و قال لَعَنَ اللَّهُ مَنْ لا يَغَارُ.
و في الفقيه روى الأصبغ بن نباتة عن أمير المؤمنين عليه السلام قال سمعته يقول: يَظْهَرُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ وَ اقْتِرَابِ السَّاعَةِ وَ هُوَ شَرُّ الْأَزْمِنَةِ نِسْوَةٌ كَاشِفَاتٌ عَارِيَاتٌ مُتَبَرِّجَاتٌ مِنَ الدِّينِ دَاخِلاتٌ فِي الْفِتَنِ مَائِلاتٌ إِلَى الشَّهَوَاتِ مُسْرِعَاتٌ إِلَى اللَّذَّاتِ مُسْتَحِلاتُ الْمُحَرَّمَاتِ فِي جَهَنَّمَ خَالِدَاتٌ.
به من خبر رسيده كه زنان شما در كوچه و بازار، به نامحرمان برمى خورند، آيا حيا نمى كنيد. سپس فرمود: خدا لعنت كند كسى را كه غيرت ندارد. و در كتاب «من لا يحضره الفقيه» أصبغ بن نباته از امير المؤمنين روايت كرده است كه گويد: از آن حضرت شنيدم مى فرمود: در آخر الزمان، و نزديكى قيامت، كه بدترين زمان هاست نمايان شوند زنانى كه برهنه و عريانند، و خود را براى مردان بيگانه آرايش مى كنند، اينها از دين خارجند و در فتنه ها داخلند، به شهوات مايلند، و به سوى لذّتها شتابانند، و حلال شمارندگان محرّماتند، جاودانه در دوزخند! !
بيست و هشتم: شايسته است، مواقعى كه زائر زياد است، كسانى كه نزديكتر به ضريح هستند، زيارت خود را خلاصه تر نموده، و از ضريح دور شوند، تا ديگران هم مانند آنان به نزديكى ضريح دست يابند. مؤلّف گويد: ما در مقام زيارات حضرت سيّد الشهداء عليه السّلام آدابى را كه بايد زائران آن جناب رعايت كنند، نقل خواهيم كرد.
