در اينجا دو اذن دخول ذكر میشود: اوّل شيخ كفعمى فرموده: چون خواستى به مسجد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله يا يكى از مشاهد مشرفه ائمه عليهم السّلام وارد شوى بگو:
اللَّهُمَّ إِنِّي وَقَفْتُ عَلَى بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ بُيُوتِ نَبِيِّكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ قَدْ مَنَعْتَ النَّاسَ أَنْ يَدْخُلُوا إِلا بِإِذْنِهِ فَقُلْتَ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعْتَقِدُ حُرْمَةَ صَاحِبِ هَذَا الْمَشْهَدِ الشَّرِيفِ فِي غَيْبَتِهِ كَمَا أَعْتَقِدُهَا فِي حَضْرَتِهِ وَ أَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَكَ وَ خُلَفَاءَكَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ أَحْيَاءٌ عِنْدَكَ يُرْزَقُونَ يَرَوْنَ مَقَامِي وَ يَسْمَعُونَ كَلامِي وَ يَرُدُّونَ سَلامِي وَ أَنَّكَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعِي كَلامَهُمْ وَ فَتَحْتَ بَابَ فَهْمِي بِلَذِيذِ مُنَاجَاتِهِمْ وَ إِنِّي أَسْتَأْذِنُكَ يَا رَبِّ أَوَّلا وَ أَسْتَأْذِنُ رَسُولَكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ثَانِيا وَ أَسْتَأْذِنُ خَلِيفَتَكَ الْإِمَامَ الْمَفْرُوضَ [الْمُفْتَرَضَ ] عَلَيَّ طَاعَتُهُ فُلانَ بْنَ فُلانٍ
خدايا بر درى از درهاى خانه های پیامبرت، (درود تو بر او و خاندانش) ايستاده ام، تو مردم را از اينكه بدون اجازه اش وارد شوند منع كرده اى، در قرآن فرمودى: اى آنان كه ايمان آورده ايد، به خانه هاى پيامبر وارد نشويد، مگر به شما اجازه دهند. خدايا من حرمت صاحب اين زيارتگاه شريف را در غيابش باور دارم چنان كه در حضورش، و می دانم كه رسولت و جانشينانت (درود بر آنان باد) همواره زنده اند، و نزد تو روزى داده می شوند، محل ايستادنم را می بينند، و سخنم را می شنوند، و به سلامم پاسخ می دهند، ولى تو گوشم را از شنيدن كلامشان محجوب كرده اى، و در فهم مرا به چشيدن لذّت مناجاتشان بازكرده اى، من از تو اى پروردگارم اجازه می خواهم اولا، و از پيامبرت اذن می خواهم ثانيا، و از خليفه ات امامی كه اطاعتش را بر من واجب كرده اى اجازه می خواهم
و به جاى «فلان بن فلان» آن امام را كه می خواهد زيارت كند و پدرش را نام ببرد، مثلا اگر زيارت امام حسين عليه السّلام است بگويد، الحسين بن علىّ، و اگر زيارت امام رضا عليه السّلام است بگويد: علىّ بن موسى الرضا همچنين امامان ديگر. سپس بگويد:
وَ الْمَلائِكَةَ الْمُوَكَّلِينَ بِهَذِهِ الْبُقْعَةِ الْمُبَارَكَةِ ثَالِثا أَ أَدْخُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَ أَدْخُلُ يَا حُجَّةَ اللَّهِ أَ أَدْخُلُ يَا مَلائِكَةَ اللَّهِ الْمُقَرَّبِينَ الْمُقِيمِينَ فِي هَذَا الْمَشْهَدِ فَأْذَنْ لِي يَا مَوْلايَ فِي الدُّخُولِ أَفْضَلَ مَا أَذِنْتَ لِأَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ فَإِنْ لَمْ أَكُنْ أَهْلا لِذَلِكَ فَأَنْتَ أَهْلٌ لِذَلِكَ
و فرشتگان گماشته شده به اين بارگاه مبارك ثالثا، آيا وارد شوم اى رسول خدا! آيا وارد شوم ای حجّت خدا؟ ، آيا وارد شوم اى فرشتگان مقرّب خدا، كه در اين زيارتگاه اقامت داريد، پس مرا براى واردشدن اى مولايم اجازه ده، به بهترين اجازه اى كه به يكى از دوستانت داده اى، چنانچه من لايق آن اجازه نيستم ولى تو لايق آنى
پس عَتَبَه مباركه را ببوس و وارد شو و بگو:
بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَ ارْحَمْنِي وَ تُبْ عَلَيَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
به نام خدا، و به خدا، و در راه خدا، و بر آيين رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد) خدايا مرا بيامرز و به من رحم كن، و توبه ام را بپذير، زيرا تويى بسيار توبه پذير مهربان.
