بيستم: سيّد ابن طاووس فرموده: بر زائر مستحب است هروقت از زيارت آن حضرت فارغ شود و بخواهد از روضه مقدسه بيرون رود، خود را به ضريح بچسباند و آن را ببوسد و بگويد:
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَالِصَةَ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا قَتِيلَ الظَّمَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا غَرِيبَ الْغُرَبَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ سَلامَ مُوَدِّعٍ لا سَئِمٍ وَ لا قَالٍ فَإِنْ أَمْضِ فَلا عَنْ مَلالَةٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِينَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكَ وَ رَزَقَنِيَ اللَّهُ الْعَوْدَ إِلَى مَشْهَدِكَ وَ الْمَقَامَ بِفِنَائِكَ وَ الْقِيَامَ فِي حَرَمِكَ وَ إِيَّاهُ أَسْأَلُ أَنْ يُسْعِدَنِي بِكُمْ وَ يَجْعَلَنِي مَعَكُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ
سلام بر تو اى مولايم، سلام بر تو اى حجّت خدا، سلام بر تو اى برگزيده خدا سلام بر تو اى خالص شده از سوى خدا، سلام بر تو اى كشته تشنگى، سلام بر تو اى غريب غريبان، سلام بر تو اى وداع كننده اى كه نه خسته است و نه دلتنگ، پس اگر بروم نه از روى ملالت است و اگر بمانم نه از روى بدگمانى به آنچه خدا به صابران وعده داده، خدا اين زيارت را آخرين عهد من از زيارتت قرار ندهد و بازگشت به سوى زيارتگاهت و ماندن در آستانت و ايستادن در حرمت را روزى من كند، و از او میخواهم كه مرا به وسيله شما خوشبخت نمايد و در دنيا و آخرت با شما قرار دهد.
