بیان آنچه به زیارت وارث زیاد شده | مفاتیح الجنان

مؤلّف گويد: اين زيارت، معروب به زيارت وارث است و مأخذش كتاب «مصباح المتهجد» شيخ طوسى میباشد، كه از كتب بسيار معتبر و معروف نزد علماست، من اين زيارت را بدون واسطه، از همان كتاب شريف نقل كردم، و پايان زيارت شهدا همان بود كه ذكر شد: فيا ليتنى كنت معكم فافوز معكم پس اين اضافه هايى كه بعضى بعد از فافوز معكم ذكر نموده اند: فى الجنان مع النّبيّين و الصّديقين و الشّهداء و الصّالحين و حسن اولئك رفيقاً. السّلام على من كان فى الحائر معكم و على من لم يكن فى الحائر معكم الخ. تمامى آنها زيادى و اضافى است. شيخ ما در كتاب «لؤلؤ مرجان» فرموده است كه اين كلمات متضمّن چند دروغ واضح است، علاوه بر جسارت ارتكاب بدعت، و جسارت افزودن بر فرموده امام عليه السّلام چنان شايع و متعارف شده، كه چند هزار مرتبه در شب و روز، در عرصه گاه مرقد منوّر ابى عبد اللّه الحسين عليه السّلام و محضر فرشتگان مقرّب و مطاف پيامبران مرسل عليهم السّلام به آواز بلند خوانده میشود، و احدى به اين خوانندگان ايراد نمیگيرد، و از گفتن اين دروغ و ارتكاب اين معصيت نهى نمی كند، و كم كم اين كلمات، در مجموعه هايى كه در زيارت و ادعيه نادانان از عوام جمع مى كنند، و گاهى اسمى براى آن می گذارند، راه پيدا كرده و به چاپ رسيده است. و از مجموعه اين نادانان، به مجموعه آن نادان نقل شده، و كار به جايى رسيده كه بر بعضى از طلاّب نيز امر مشتبه شده است. روزى طلبه اى را ديدم كه آن دروغ هاى ناروا را براى شهدا مى خواند، دست بر كتفش گذاشتم، ملتفت من شد، گفتم: از اهل علم چنين اكاذيب در چنين محضرى قبيح نيست؟ گفت: مگر روايت نشده؟ تعجب كردم گفتم، نه، گفت: در كتابى ديدم، گفتم در كدام كتاب؟ گفت: «مفتاح الجنان» ، ساكت شدم، چه اينكه كسى در بى اطلاعى كارش به اينجا رسد، كه جمع آوری بعضى عوام را كتاب بشمارد، و مستند قرار دهد، قابل سخن گفتن نيست، سپس شيخ مرحوم كلام را در اين مقام طول داده، و فرموده است: به حال خود گذاشتن عوام در امثال اين امرو جزئى و بدعت هاي مختصر مثل غسل اويس قرن و آش ابو الدرداء كه تابع و مخلص حقيقى معاويه بوده، و روزه صمت كه در روز سخن نگويند، و غير آنها كه احدى در مقام نهى برنيامده، سبب جسارت و جرأت شده است، كه در هر ماه و سال پيامبر و امام تازه اى پيدا مى شود، و دسته دسته از دين خدا بيرون می روند، انتهى كلامه رفع مقامه.