مرثیه ام البنین مادر حضرت عباس(ع) | مفاتیح الجنان

مؤلّف گويد: در خبرى از حضرت سجاد عليه السّلام آنچه حاصلش اين است روايت شده: خدا رحمت كند عباس عليه السّلام را كه نسبت به برادر خود ايثار كرد، و جانش را فداى آن حضرت نمود، تا اين كه در راه يارى او دو دستش را از بدن جدا كردند و خدا به جاى دو دست او دو بال به آن جناب عنايت فرمود، كه مانند جعفر بن ابى طالب با آن دو بال همراه فرشتگان در بهشت پرواز میكند، و براى عباس در قيامت نزد خدا مقامى است كه مورد غبطه همه شهداست، و تمام شهيدان را آرزوى مقام اوست، روايت شده: قمر بنى هاشم به هنگام شهادت سی و چهار ساله بود، و امّ النبين مادر آن حضرت در ماتم او و سه برادر ديگر عباس به بقيع مى رفت و چنان ندبه و گريه میكرد، كه هر شخصى از آنجا مى گذشت گريان مى شد، گريستن دوستان عجبى نيست، مروان بن حكم كه از بزرگترين دشمنان خاندان نبوّت بود، چون بر ماتم امّ البنين عبور مى كرد، از اثر گريه او گريه مى كرد و اين اشعار از امّ البنين در مرثيه قمر بنى هاشم و ديگر پسرانش نقل شده است:

يَا مَنْ رَأَى الْعَبَّاسَ كَرَّ عَلَى جَمَاهِيرِ النَّقَدِ        وَ وَرَاهُ مِنْ أَبْنَاءِ حَيْدَرَ كُلُّ لَيْثٍ ذِي لَبَدٍ

اى كه عباس را ديدى حمله میكرد بر توده هاى فرومايه       و از فرزندان حيدر هر شير يال دارى دنبال او بود

أُنْبِئْتُ أَنَّ ابْنِي أُصِيبَ بِرَأْسِهِ مَقْطُوعَ يَدٍ        وَيْلِي عَلَى شِبْلِي أَمَالَ بِرَأْسِهِ ضَرْبُ الْعَمَدِ

خبردار شده ام كه به سر فرزندم ضربت وارد شده درحالى كه بريده دست بود       واى بر من بر شير بچه ام كه ضربت عمود سرش را خميده كرد

لَوْ كَانَ سَيْفُكَ فِي يَدِيْكَ        لَمَا دَنَا مِنْهُ أَحَدٌ

اگر شمشيرت در دستت بود        كسى نمى توانست به تو نزديك شود

و نیز از اوست:

لا تَدْعُوِنِّي وَيْكِ أُمَّ الْبَنِينَ        تُذَكِّرِينِي بِلِيُوثِ الْعَرِينِ

واى بر تو مرا ديگر مادر پسران مخوان       كه مرا به ياد شيران بيشه ام میاندازى

كَانَتْ بَنُونَ لِي أُدْعَى بِهِمْ        وَ الْيَوْمَ أَصْبَحْتُ وَ لا مِنْ بَنِينَ

مرا پسرانى بود، كه به آنان خوانده مى شوم       اما امروز براى من پسرانى نيست

أَرْبَعَةٌ مِثْلُ نُسُورِ الرُّبَى        قَدْ وَاصَلُوا الْمَوْتَ بِقَطْعِ الْوَتِينِ

چهار پسر مانند كركسان بلندي ها       كه با بريده شدن رگ حيات يكى پس از ديگرى به مرگ پيوستند

تَنَازَعَ الْخِرْصَانُ أَشْلاءَهُمْ        فَكُلُّهُمْ أَمْسَى صَرِيعاً طَعِينَ

نيزه ها بر پيكرهايشان ستيزه داشتند       همه آنان با تن مجروح به خاك افتادند

يَا لَيْتَ شِعْرِي أَ كَمَا أَخْبَرُوا        بِأَنَّ عَبَّاسا قَطِيعُ الْيَمِينِ

اى كاش می دانستم آنچنان است كه خبر دادند       اين كه دست عباسم بريده شده بود