بدان كه كثرت شوق اين مهجور شكسته به آن مشاهد مشرفه مرا وادار مى كند كه از قصيده هائيه [يعنى قصيده اى كه قافيه آن حرف «ه» است] فاضل اوحدى، مادح آل احمدى جناب شيخ ازرى (ره) چند شعرى كه مناسب با اين مقام است ذكر كنم و خود را به آن مشغول نمايم. درباره اين قصيده از شيخ الفقهاء العظام خاتم المجتهدين الفخام شيخ محمّد حسن، صاحب «جواهر الكلام» نقل شده، كه آرزو مى كرد آن قصيده در نامه عمل او نوشته شود و كتاب با عظمت «جواهر» در نامه عمل ازری ثبت گردد، ازرى (ره) چنين فرموده است:
إِنَّ تِلْكَ الْقُلُوبَ أَقْلَقَهَا الْوَجْدُ وَ أَدْمَى تِلْكَ الْعُيُونَ بُكَاهَا
به راستى كه شوق اين دلها را به پريشانى نشانده و اين چشم ها را گريه خون آلود نموده
كَانَ أَنْكَى الْخُطُوبِ لَمْ يُبْكِ مِنِّي مُقْلَةً لَكِنِ الْهَوَى أَبْكَاهَا
جريحه دار كننده ترين بلاها ديده ام را نگرياند ولى عشق دوست آن را به گريه انداخت
كُلَّ يَوْمٍ لِلْحَادِثَاتِ عَوَادٍ لَيْسَ يَقْوَى رَضْوَى عَلَى مُلْتَقَاهَا
هر روز براى حوادث بازگشتى است كه كوه رضوى را قدرت برخورد با آنها نيست
كَيْفَ يُرْجَى الْخَلاصُ مِنْهُنَّ إِلا بِذِمَامٍ مِنْ سَيِّدِ الرُّسُلِ طَهَ
چگونه اميد نجات از آنها مى رود مگر با پيمانى از آقاى رسولان طه
مَعْقِلُ الْخَائِفِينَ مِنْ كُلِّ خَوْفٍ أَوْفَرُ الْعُرُبِ ذِمَّةً أَوْفَاهَا
حصار محكم هراسندگان از هر هراسى كاملترين عرب از جهت تعهّد و وفادارترين آنها
مَصْدَرُ الْعِلْمِ لَيْسَ إِلا لَدَيْهِ خَبَرُ الْكَائِنَاتِ مِنْ مُبْتَدَاهَا
سرچشمه دانش جز نزد او نيست خبر كائنات است از ابتداى آنها
فَاضَ لِلْخَلْقِ مِنْهُ عِلْمٌ وَ حِلْمٌ أَخَذَتْ مِنْهُمَا الْعُقُولُ نُهَاهَا
از او دانش و بردبارى بر خلق افاضه شد كه خردها خردمندى خود را از آن دو گرفت
نَوَّهَتْ بِاسْمِهِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ كَمَا نَوَّهَتْ بِصُبْحٍ ذَكَاهَا
نامش را بلند آوازه كرد آسمانها و زمين، چنان كه بلند آوازه كرد صبح را آفتابش
وَ غَدَتْ تَنْشُرُ الْفَضَائِلَ عَنْهُ كُلُّ قَوْمٍ عَلَى اخْتِلافِ لُغُاهَا
و اينگونه شد كه فضائل او را پخش كردند هر قومى با اختلاف زبانهايشان
طَرِبَتْ لاسْمِهِ الثَّرَى فَاسْتَطَالَتْ فَوْقَ عُلْوِيَّةِ السَّمَا سُفْلاهَا
به وجد آمد خاك از نامش و برترى گرفت از بلندترين آسمانها پست ترين جايگاهش
جَازَ مِنْ جَوْهَرِ التَّقَدُّسِ ذَاتا تَاهَتِ الْأَنْبِيَاءُ فِي مَعْنَاهَا
از نظر ذات از جوهر تقدّس گذشت پيابران در عناى آن مبهوت شدند
لا تُجِلْ فِي صِفَاتِ أَحْمَدَ فِكْرا فَهِيَ الصُّورَةُ الَّتِي لَنْ تَرَاهَا
فكرت را در صفات احمد جولان مده زيرا همان صورتى است كه هرگز آن را نخواهى ديد
أَيُّ خَلْقٍ لِلَّهِ أَعْظَمُ مِنْهُ وَ هُوَ الْغَايَةُ الَّتِي اسْتَقْصَاهَا
خدا را كداين آفريده است كه بزرگتر از او باشد او هدفى است كه خدا آن را استقصا نموده
قَلَّبَ الْخَافِقَيْنِ ظَهْرا لِبَطْنٍ فَرَأَى ذَاتَ أَحْمَدَ فَاجْتَبَاهَا
خدا شرق و غرب را طاهر به باطن زيرورو كرد پس احمد را ديد و او را انتخاب كرد
لَسْتُ أَنْسَى لَهُ مَنَازِلَ قُدْسٍ قَدْ بَنَاهَا التُّقَى فَأَعْلَى بِنَاهَا
من منازل قدس او را فراموش نمى كنكه آنها را تقوا بنا كرد پس بنايش را برافراشت
وَ رِجَالا أَعِزَّةً فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ يُعَزَّ حِمَاهَا
و مردان با عزّتى را در خانه هايى كه خدا اجازه داد حريم آنها عزيز شمرده شود
سَادَةٌ لا تُرِيدُ إِلا رِضَى اللَّهِ كَمَا لا يُرِيدُ إِلا رِضَاهَا
سرورانى كه جز رضاى خدا را نمى خواسته اند چنان كه خدا هم جز رضاى آنان را نمى خواست
خَصَّهَا مِنْ كَمَالِهِ بِالْمَعَانِي وَ بِأَعْلَى أَسْمَائِهِ سَمَّاهَا
آنان را از كمال خود به معناهايى اختصاص داد و آنان را به برترين نام هايش ناميد
لَمْ يَكُونُوا لِلْعَرْشِ إِلا كُنُوزا خَافِيَاتٍ سُبْحَانَ مَنْ أَبْدَاهَا
براى عرش جز گنج هايى نبودند پنهان، منزّه است آنكه آشكارشان كرد
كَمْ لَهُمْ أَلْسُنٌ عَنِ اللَّهِ تُنْبِي هِيَ أَقْلامُ حِكْمَةٍ قَدْ بَرَاهَا
براى آنها چه بسيار زبان هايى است كه از خدا خبر مى دهد آنها قلم هاى حكمتى بودند كه خدا تراشيد
وَ هُمُ الْأَعْيُنُ الصَّحِيحَاتُ تَهْدِي كُلَّ عَيْنٍ مَكْفُوفَةٍ عَيْنَاهَا
آنان ديدگان سالمى هستند كه راهنمايى كنند هر چشم نابينايى را دو چشم سالم آنها
عُلَمَاءُ أَئِمَّةٌ حُكَمَاءُ يَهْتَدِي النَّجْمُ بِاتِّبَاعِ هُدَاهَا
دانشمندان امامان حكيمانى هستند كه ستارگان با پيروى از هدايت آنها هدايت شوند
قَادَةٌ عِلْمُهُمْ وَ رَأْيُ حِجَاهُمْ مَسْمَعَا كُلِّ حِكْمَةٍ مَنْظَرَاهَا
پيشروانى كه دانش و بينش عقلشان شنيدگاه و ديدگاه هر حكمتى است
مَا أُبَالِي وَ لَوْ أُهِيلَتْ عَلَى الْأَرْضِ السَّمَاوَاتُ بَعْدَ نَيْلِ وِلاهَا
باك ندارم گرچه بر زمين فرو ريزد آسمانها، پس از نائل شدن به دوستى آنان
ذکر سایر زیارات در مدینه طیبه
به نقل از کتاب «مصباح الزائر» و غیر آن
زیارت ابراهیم پسر رسول خدا
نزديك قبر مى ايستى و مى گويى:
السَّلامُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى حَبِيبِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى صَفِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى نَجِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ سَيِّدِ الْأَنْبِيَاءِ وَ خَاتَمِ الْمُرْسَلِينَ وَ خِيَرَةِ اللَّهِ مِنْ خَلْقِهِ فِي أَرْضِهِ وَ سَمَائِهِ السَّلامُ عَلَى جَمِيعِ أَنْبِيَائِهِ وَ رُسُلِهِ السَّلامُ عَلَى الشُّهَدَاءِ وَ السُّعَدَاءِ وَ الصَّالِحِينَ السَّلامُ عَلَيْنَا وَ عَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ السَّلامُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا الرُّوحُ الزَّاكِيَةُ السَّلامُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا النَّفْسُ الشَّرِيفَةُ السَّلامُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا السُّلالَةُ الطَّاهِرَةُ السَّلامُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا النَّسَمَةُ الزَّاكِيَةُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ خَيْرِ الْوَرَى،
سلام بر محبوب خدا، سلام بر برگزيده خدا، سلام بر راز خدا، سلام بر محمّد بن عبد اللّه، سرور پيامبران و خاتم فرستادگان، و برگزيده خدا از خلقش در زمين و آسمان، سلام بر همه پيامبران و رسولان خدا، سلام بر شهيدان و سعادتمندان و شايستگان، سلام بر ما و بر بندگان شايسته، سلام بر تو اى روح پاك، سلام بر تو اى جان شريف، سلام بر تو اى نسل پاكيزه، سلام بر تو اى انسان پاك، سلام بر تو اى فرزند بهترين مردم،
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ النَّبِيِّ الْمُجْتَبَى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ الْمَبْعُوثِ إِلَى كَافَّةِ الْوَرَى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ الْبَشِيرِ النَّذِيرِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ السِّرَاجِ الْمُنِيرِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ الْمُؤَيَّدِ بِالْقُرْآنِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ الْمُرْسَلِ إِلَى الْإِنْسِ وَ الْجَانِّ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ صَاحِبِ الرَّايَةِ وَ الْعَلامَةِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ الشَّفِيعِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ مَنْ حَبَاهُ اللَّهُ بِالْكَرَامَةِ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدِ اخْتَارَ اللَّهُ لَكَ دَارَ إِنْعَامِهِ قَبْلَ أَنْ يَكْتُبَ عَلَيْكَ أَحْكَامَهُ أَوْ يُكَلِّفَكَ حَلالَهُ وَ حَرَامَهُ فَنَقَلَكَ إِلَيْهِ طَيِّبا زَاكِيا مَرْضِيّا طَاهِرا مِنْ كُلِّ نَجَسٍ مُقَدَّسا مِنْ كُلِّ دَنَسٍ وَ بَوَّأَكَ جَنَّةَ الْمَأْوَى وَ رَفَعَكَ إِلَى الدَّرَجَاتِ الْعُلَى وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ صَلاةً تَقَرُّ بِهَا عَيْنُ رَسُولِهِ وَ تُبَلِّغُهُ أَكْبَرَ مَأْمُولِهِ اللَّهُمَّ اجْعَلْ أَفْضَلَ صَلَوَاتِكَ وَ أَزْكَاهَا وَ أَنْمَى بَرَكَاتِكَ وَ أَوْفَاهَا عَلَى رَسُولِكَ وَ نَبِيِّكَ،
سلام بر تو اى فرزند پيامبر برگزيده، سلام بر تو اى فرزند برانگيخته به سوى تمام مردم، سلام بر تو اى فرزند مژده دهنده و بيم ده، سلام بر تو اى فرزند چراغ نوربخش، سلام بر تو اى فرزند تاييد شده به قرآن، سلام بر تو اى فرزند فرستاده شده به سوى انس و جنّ، سلام بر تو اى فرزند داراى پرچم و نشان، سلام بر تو اى فرزند شفيع روز قيامت، سلام بر تو اى فرزند كسى كه خدا او را مخصوص به كرامت فرمود، سلام و رحمت و بركات خدا بر تو، شهادت ميدهم كه خدا خانه نعمتش را براى تو برگزيد، پيش از آنكه احكامش را بر تو واجب كند، يا تو را به حلال و و حرامش مكلّف گرداند، پس تو را به سوى خود انتقال داد. پاك و پاكيزه، پسنديده و پاك از هر ناپاكى، منزّه از هر چرك، و در بهشت آسايش جايت داد، و به سوى درجات برتر بالايت برد، درود خدا بر تو درودى كه ديده رسولش را به آن روشن گرداند، و به بزگترين آرزويش برساند. خدايا قرار ده برترين و پاكيزه ترين درودهايت، و فزاينده ترين و كامل ترين بركاتت را بر رسول و پيامبر
وَ خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَ عَلَى مَنْ نَسَلَ مِنْ أَوْلادِهِ الطَّيِّبِينَ وَ عَلَى مَنْ خَلَّفَ مِنْ عِتْرَتِهِ الطَّاهِرِينَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ صَفِيِّكَ وَ إِبْرَاهِيمَ نَجْلِ نَبِيِّكَ أَنْ تَجْعَلَ سَعْيِي بِهِمْ مَشْكُورا وَ ذَنْبِي بِهِمْ مَغْفُورا وَ حَيَاتِي بِهِمْ سَعِيدَةً وَ عَاقِبَتِي بِهِمْ حَمِيدَةً وَ حَوَائِجِي بِهِمْ مَقْضِيَّةً وَ أَفْعَالِي بِهِمْ مَرْضِيَّةً وَ أُمُورِي بِهِمْ مَسْعُودَةً وَ شُئُونِي بِهِمْ مَحْمُودَةً اللَّهُمَّ وَ أَحْسِنْ لِيَ التَّوْفِيقَ وَ نَفِّسْ عَنِّي كُلَّ هَمٍّ وَ ضِيقٍ اللَّهُمَّ جَنِّبْنِي عِقَابَكَ وَ امْنَحْنِي ثَوَابَكَ وَ أَسْكِنِّي جِنَانَكَ وَ ارْزُقْنِي رِضْوَانَكَ وَ أَمَانَكَ وَ أَشْرِكْ لِي فِي صَالِحِ دُعَائِي وَالِدَيَّ وَ وُلْدِي وَ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ الْأَحْيَاءَ مِنْهُمْ وَ الْأَمْوَاتَ إِنَّكَ وَلِيُّ الْبَاقِيَاتِ الصَّالِحَاتِ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ.
و بزگزيده از ميان بندگانت، محمّد خاتم پيامبران، و بر آنان كه پديد آمدند از اولاد پاكش، و بر كسى كه يادگار گذاشته از اهل بيت پاكيزه اش، به مهربانى ات اى مهربان ترين مهربانان. خدايا از تو درخواست مى كنم به حق محمّد برگزيده ات، و ابراهيم فرزند پيامبرت، اينكه به حق آنان قرار دهى كوششم را مورد سپاس، و گناهم را آمرزيده و زندگى ام را سعاتمندانه، و عاقبتم را ستوده، و حاجاتم را روا گشته، و كارهايم را پسنيده، و امورم، را ملازم با سعادت، و شونم را پسنديده. خدايا، و توفيق را برايم نيكو گردان، و هر اندوه و فشارى را از من برطرف ساز. خدايا مرا از كيفرت بركنار دار، و ثوابت را بى دريغ به من ببخش، و در بهشتت جايم ده، و خشنودى و امانت را روزى ام كن، و با من در دعا هاى شايسته ام شريك كن پدر و مادر و فرزندانم را، و همه مردان و زنان اهل ايمان را، زنده و مرده آنان را، به درستى كه تو صاحب ماندني هاى شايسته اى، اجابت فرما اى پروردگار جهانيان.
پس حاجت خود را بخواه، و دو ركعت نماز زيارت بجا آر
