فضیلت زیارت امام رضا(ع) | مفاتیح‌الجنان

فضيلت زيارت آن حضرت بيش از آن است كه به شمار آيد، و ما در اينجا تنها به ذكر چند خبر تبرّك مى جوييم، و بيشتر آن را از «تحفة الزائر» نقل میكنيم. اول: از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله روايت شده: زود باشد كه پاره اى از تن من، در زمين خراسان مدفون شود، هيچ مؤمنى او را زيارت نكند، مگر آنكه حق تعالى بهشت را براى او واجب كند و بدنش را بر آتش دوزخ حرام سازد، و در حديث معتبر ديگرى فرمود: پاره اى از بدن من در خراسان مدفون خواهد شد، هر غمناكى او را زيارت كند، البته حق تعالى اندوهش را برطرف كند، و هر گناهكارى او را زيارت نمايد، البته گناهانش را بيامرزد. دوم: به سند معتبر روايت حج پذيرفته باشد. راوى بعيد دانست و گفت: هفتاد حجّ پذيرفته؟ ! حضرت فرمود: آرى هفتاد هزار حج، گفت: هفتاد هزار حجّ؟ ! فرمود: چه بسا حجّى كه پذيرفته نباشد، هركه آن حضرت را زيارت كند يا يك شب نزد آن حضرت بيتوته كند چنان باشد كه خدا را در عرش زيارت كرده باشد، گفت: چنان كه خدا را در عرش زيارت كرده باشد؟ فرمود: آرى چون روز قيامت شود، چهار نفر از پيشينيان و چهار نفر از پسينيان بر عرش الهى خواهند بود، اما پيشينيان، نوح و ابراهيم و موسى و عيسى عليهم السّلام هستند و اما پسينيان، محمّد و على و حسن و حسين عليهم السّلام اند، آنگاه ريسمانى در پاى عرش می كشند، پس زيارت كنندگان قبور امامان با ما مى نشينند و به تحقيق زيارت كنندگان قبر فرزندم على، درجه ايشان از همه بالاتر و عطايشان از همه بيشتر خواهد بود. سوم: از حضرت رضا عليه السّلام روايت شده: در خراسان بقعه اى است، كه زمانى بر آن خواهد آمد، كه محل رفت وآمد ملائكه شود پس پيوسته گروه هايى از ملائكه از آسمان فرود خواهند آمد و گروه هايى بالا خواهند رفت تا در صور بدمند، پرسيدند: يابن رسول اللّه كدام بقعه است؟ فرمود: آن بقعه در زمين طوس است و آن و اللّه باغى است از باغهاى بهشت، هركه مرا در آن بقعه زيارت كند، چنان است كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله را زيارت كرده و حق تعالى براى او به سبب آن زيارت، ثواب هزار حجّ پسنديده و هزار عمره پذيرفته بنويسد و من و پدرانم در روز قيامت شفيع او باشيم. چهارم: به چندين سند صحيح از ابن ابى نصر نقل شده كه گفت: نامه امام رضا عليه السّلام را خواندم در آن نوشته شده بود: به شيعيان من برسانيد، كه زيارت من نزد خدا برابر است با هزار حج، پس من اين حديث را خدمت حضرت جواد عليه السّلام عرض كردم، فرمود: آرى و اللّه هزار حج است، براى كسى كه آن حضرت را زيارت كند و حق او را بشناسد. پنجم: به دو سند معتبر روايت شده: حضرت رضا عليه السّلام فرمود: هركه مرا با اين دورى بارگاه زيارت كند، من در سه موطن روز قيامت نزد او آيم تا او را از اهوال آنها خلاصى بخشم: نخست وقتى كه نامه هاى نيكوكاران در دست راست ايشان و نامه های بدكاران در دست چپ ايشان پرواز كند و ديگر نزد صراط و سوم نزد ترازوى اعمال. ششم: در حديث معتبر ديگرى فرمود زود باشد كه بر اثر ظلم و ستم با زهر به قتل برسم و كنار هارون الرشيد به خاك سپرده شوم و خدا تربت مرا محلّ تردّد شيعيان و دوستان من گرداند پس هركه مرا در اين غربت زيارت كند، براى او واجب ميشود، كه من او را در روز قيامت زيارت كنم و سوگند میخورم، به خدايى كه محمّد صلى اللّه عليه و آله را به پيامبرى گرامى داشته و او را بر تمام حلايق برگزيده، كه هركه از شما شيعيان نزد قبر من دو ركعت بجا آورد، البته از جانب خداى عالميان در روز قيامت آمرزش گناهان را مستحقّ شود و به حق آن خدايى كه ما بعد از محمّد صلى اللّه عليه و آله به امامت گرامى داشته، و به وصيّت آن حضرت مخصوص گردانيد، سوگند ياد میكنم كه زيارت كنندگان قبر من در روز قيامت بر خدا گرامى تر از هر گروه ديگرى هستند و هر مؤمنى كه مرا زيارت كند و بر روى او قطره اى از باران برسد، البته حق تعالى جسم او را بر آتش دوزخ حرام گرداند. هفتم: به سند معتبر روايت شده: محمّد بن سليمان از حضرت جواد عليه السّلام پرسيد: شخصى به عنوان حج تمتع، حج واجب خود را انجام داد و پس از آن به مدينه رفت و حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله را زيارت نمود، آنگاه به نجف رفت و پدرتان امير مؤمنان عليه السّلام را زيات كرد، درحالیكه حق او را مى شناخت و مى دانست كه او حجت خدا بر خلق و باب اللّه است كه از آن باب بايد به خدا رسيد، بر آن حضرت سلام كرد و به كربلا رفت و حضرت امام حسين عليه السّلام را زيارت كرد. سپس به بغداد رفت و حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام را زيارت كرد و پس از اين زيارتها به شهر خود بازگشت، در اين وقت خدا آن قد رمال به او روزى كرد كه میتواند به حج برود، براى اين مرد كه حج واجب خود را انجام داده كدام يك از اين دو عمل بهتر است، آيا برگردد و دوباره حج كند، يا به خراسان رفته و پدرتان حضرت رضا عليه السّلام را زيارت كند؟ فرمود: بلكه برود بر پدرم سلام كند كه اين افضل است و بايد كه در ماه رجب باشد و در اين زمان انجام ندهيد، كه بر ما و شما از خليفه زمان خوف رسوا ساختن و عيب جويى است. هشتم: شيخ صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه از حضرت امام جواد عليه السّلام روايت كرده: در ميان دو كوه طوس قطعه اى از زمين است كه از بهشت برداشته شده، هركه وارد آن شود در روز قيامت از آتشى ايمنی يابد. نهم: و نيز از آن حضرت روايت كرده: من از جانب حق تعالى بهشت را ضمانت میكنم براى هركه قبر پدرم را در طوس زيارت كند، درحالیكه عارف به حق آن حضرت باشد. دهم: شيخ صدوق در كتاب عيون اخبار الرّضا روايت كرده: مردى از نيكان، حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله را در خواب ديد، خدمت آن حضرت عرضه داشت: يا رسول اللّه از فرزندانت كدام يك را زيارت كنم؟ فرمود بعضى از فرزندان من زهر نوشيده و برخى كشته شده پيش من آمدند. گفتم: با پراكنده شدن مشاهد ايشان كداميك از آنان را زيارت كنم؟ فرمود: آن را كه به تو نزديكتر است زيارت كن. يعنى آن را كه محل تو به بارگاهش نزديك تر است و او را در زمين غربت به خاك سپرده اند، گفتم: يا رسول اللّه از اين فرمايش «رضا» را قصد كرديد، فرمود: بگو صلى اللّه عليه بگو: صلى اللّه عليه بگو: صلى اللّه عليه، اين جمله را سه بار فرمود. مؤلّف گويد: در كتاب «وسائل» و «مستدرك» فصول و ابوابى ذكر شده در مورد استحباب تبرّك به مشهد امام رضا و مشاهد امامان عليهم السّلام و استحباب اختيار زيارت امام رضا بر زيارت امام حسين عليهما السّلام و بر زيارت ديگر امامان عليهم السّلام و بر حجّ مستحب و عمره مستحب و چون اين كتاب گنجايش بسط مطلب را ندارد، ما به همين چند روايت كه عشره كامله است اكتفا كرديد.