مؤلّف اين كتاب عباس قمى گويد: در هر زمان آن قد ركرامات و معجزات از اين روضه مقدّسه ظاهر ميشود، كه نياز به نقل وقايع گذشته نيست و ما در باب دوم در اعمال شب بيست و هفتم رجب به برخى مطالب كه مناسب اين مقام بود اشاره كرديم و فعلا مقام را گنجايش تطويل نيست بهتر است آنكه اين فصل را به همين جا ختم كنيم و اين چند بيت شعر را كه از جامى در مدح آن حضرت نقل شده است ذكر نماييم.
سلام على ال طه و يس سلام على الِ خَيرِ النّبيين
سلامٌ على رَوضَةٍ حلّ فيها امامٌ يُباهى بِهِ المَلَكُ وَ الدّينُ
امام به حق شاه مطلق كه آمد حريم درش قبله گاه سلاطين
شه كاخ عرفان گل شاخ احسان در درج امكان مه برج تمكين
على بن موسى الرضا كز خدايش رضا شد لقب چون رضا بودش آيين
ز فضل و شرف بينى او را جهانى اگر نبودت تيره چشم جهان بين
پى عطر روبند حوران جنّت غبار درش را به گيسوى مشگين
اگر خواهى آرى به كف دامن او برو دامن از هرچه جز اوست برچين
