و همچنين امام زاده سيد محمّد، فرزند حضرت هادى عليه السّلام را در نزديكى قريه بلد، يك منزلى سامره، مزارى است مشهور و به جلالت مقام و بروز كرامات معروف، عموم مردم به زيارتش مشرّف میشوند و نذرها و هداياى بسيار به آنجا میبرند، و حاجات میطلبند و تمامى اعراب آن حدود از او بيم دارند و حساب میبرند، كرامات بسيار از آن بزرگوار نقل شده كه اين مختصر جاى ذكرش نيست و در جلالت آن جناب بس است كه قابليت و صلاحيت مقام امامت داشت و فرزند بزرگتر حضرت هادى عليه السّلام بود، و حضرت عسکرى عليه السّلام در مرگ او گربيان چاك زد! شيخ ما ثقة الاسلام نورى اعتقاد عظيمى به زيارت آن بزرگوار داشته و در تعمير بقعه و ضريح مباركش كوشش كرده است و صورت كتيبه اى كه بر ضريح شريفش نوشته چنين است:
هذا مَرقَدُ السَّيّدُ الجَليلِ أبي جَعفَر مُحَمَّد بنِ الإِمامِ أبِي الحَسَنِ عَلي الهادي عَلَيهِ السَّلام عَظيمِ الشَّأنِ جَليلِ القَدرِ كانَتِ الشّيعَةُ تَزعُمُ أَنَّهُ الإمامُ بَعدَ أبيهِ عَلَيهِ السلام فَلما تُوفي نَصَّ أبُوهُ عَلى أخيهِ أبي مُحَمَّدٍ الّزكي عَلَيهِ السَّلامُ و قالَ لَهُ : أَحْدِثْ ِللِه شُكْرَاً فَقَدْ أَحْدَثَ فيكَ أمرًا خَلَّفَهُ أبُوهُ في المَدينَةِ طِفلاً وَ قَدِمَ عَلَيهِ في سامِراء مُشْتَدْاً وَ نَهَضَ إلى الُّرجُوع إلَى الحجازِ وَ لَمّا بَلَغَ بَلَدَ عَلى تسعَةِ فَراسِخَ مَرِضَ و تُوُفّي وَ مَشهَدُهُ هُناكَ وَ لَمَّا تُوُفيَ شَقَّ أبُو مُحَمَّدٍ عَلَيهِ ثَوبَهُ وَ قالَ في جَوابِ مَن عابَهُ عَلَيهِ قَد شَقَّ موسى عَلى أخيهِ هارون و كانَت وَفاتُهُ في حُدُودِ اثْنَينِ و َخَمسينَ بَعدَ المِائَتَينِ
اين آرامگاه سيّد بزرگوار ابى جعفر محمد فرزند امام ابى الحسن علىّ هادى (درود بر او) است وى را شأنى عظيم و منزلتى والا است، شيعه گمان می كرده او پس از پدرش (درود بر او) امام می باشد، زمانی كه از دنيا رفت، پدر او، بر امامت برادرش ابى محمد زكىّ (درود بر او) تصريح كرد و به او فرمودا: براى خدا شكرى تازه كن، كه دستورش را درباره تو تازه كرد، پدرش او را درحالیكه كودك بود، در مدينه گذاشت و او پس از اينكه جوانى برومند شد در سامّرا به حضور پدررسيد، آن گاه تصميم به بازگشت به حجاز گرفت، زمانیكه به منطقه «بلد» در نه فرسنگى سامرا رسيد بيمار شد و از دنيا رفت، و زيارتگاهش در همان جاست همين كه وفات يافت ابو محمد براى او گريبان چاك كرد، و در پاسخ كسانیكه بر او عيب گرفتند فرمود: موسى هم براى برادرش هارون گريبان چاك زد، و سال وفاتش در حدود دويست و پنجاه و دو بود.
در هر صورت چون خواستى عسگرييّن را وداع كنى، نزد قبر مطهر بايست و بگو:
السَّلامُ عَلَيْكُمَا يَا وَلِيَّيِ اللَّهِ أَسْتَوْدِعُكُمَا اللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمَا السَّلامَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ بِمَا جِئْتُمَا بِهِ وَ دَلَلْتُمَا عَلَيْهِ اللَّهُمَّ اكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِيَارَتِي إِيَّاهُمَا وَ ارْزُقْنِي الْعَوْدَ إِلَيْهِمَا وَ احْشُرْنِي مَعَهُمَا وَ مَعَ آبَائِهِمَا الطَّاهِرِينَ وَ الْقَائِمِ الْحُجَّةِ مِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
سلام بر شما اى دو نماينده خدا به خدا مى سپارمتان و بر شما سلام میرسانم، به خدا و پيامبر، و آنچه شما آورديد، و بر آن راهنمايى كرديد ايمان آورديم، خدايا ما را در گروه گواهان بنويس. خدايا اين زيارت را آخرين زيارت من از اين دو بزرگوار قرار مده، و بازگشت به زيارتشان را نصيبم كن، و با اين دو امام و پدران پاكشان و حضرت قائم حجت از نسل اين دو بزرگوار محشورم فرما اى مهربان ترين مهربانان.
