عمل دوم: زيارتى است، كه هر روز پس از نماز صبح مولاى ما صاحب الزمان عليه السّلام به آن زيارت میشود، و آن زيارت چنين است:
اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلايَ صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ عَنْ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فِي مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا وَ سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا حَيِّهِمْ وَ مَيِّتِهِمْ وَ عَنْ وَالِدَيَّ وَ وُلْدِي وَ عَنِّي مِنَ الصَّلَوَاتِ وَ التَّحِيَّاتِ زِنَةَ عَرْشِ اللَّهِ وَ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ وَ مُنْتَهَى رِضَاهُ وَ عَدَدَ مَا أَحْصَاهُ كِتَابُهُ وَ أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ اللَّهُمَّ [إِنِّي ] أُجَدِّدُ لَهُ فِي هَذَا الْيَوْمِ وَ فِي كُلِّ يَوْمٍ عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَيْعَةً فِي رَقَبَتِي.
خدايا برسان به مولايم صاحب الزمان، (درود خدا بر او) از جانب همه مردان و زنان مؤمن در مشرق ها و مغرب هاى زمين، و خشكي ها و درياهايش، و همواري ها و كوه هايش، زنده و مرده آنان، و همچنين از طرف پدر و مادرم و فرزندانم و خودم، درودها و تحيتهايى به گرانى عرش خدا و كشيدگى كلماتش، و نهايت خشنودی اش، و شمار آنچه كتابش برشمرده، و دانشش به آن احاطه يافته است. خدايا در اين روز و در هر روز براى آن حضرت، عهد و پيمان و بيعت، بر عهده ام تجديد می كنم.
اللَّهُمَّ كَمَا شَرَّفْتَنِي بِهَذَا التَّشْرِيفِ وَ فَضَّلْتَنِي بِهَذِهِ الْفَضِيلَةِ وَ خَصَصْتَنِي بِهَذِهِ النِّعْمَةِ فَصَلِّ عَلَى مَوْلايَ وَ سَيِّدِي صَاحِبِ الزَّمَانِ وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَشْيَاعِهِ وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ وَ اجْعَلْنِي مِنَ الْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ طَائِعاً غَيْرَ مُكْرَهٍ فِي الصَّفِّ الَّذِي نَعَتَّ أَهْلَهُ فِي كِتَابِكَ فَقُلْتَ صَفّاً كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ عَلَى طَاعَتِكَ وَ طَاعَةِ رَسُولِكَ وَ آلِهِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ اللَّهُمَّ هَذِهِ بَيْعَةٌ لَهُ فِي عُنُقِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
خدايا هم چنان كه مرا به اين شرافت نمودى، و به اين فضيلت برترى ام دادى، و به اين نعمت خاصم فرمودى، پس درود فرست بر مولا و سرورم صاحب الزمان، و مرا قرار ده از ياران و پيروان و دفاع كنندگان از آن حضرت، و از كشته شدگان پيش رويش، از روى ميل و رغبت، نه ناراحتى و اكراه، در صفى كه اهل آن را در قرآنت وصف نموده، فرموده اى: گويى آنان بنايی محكم و استوارند. اين عمل را از من بر پايه اطاعتت، و اطاعت رسولت و خاندانش (درود بر ايشان) قرار ده. خدايا اين بيعتی است بر او، بر عهده من تا روز قيامت.
مؤلّف گويد: علاّمه مجلسى رحمه اللّه در كتاب «بحار الانوار» فرموده: من در بعضى از كتاب هاى قديمى ديده ام، كه پس از اين زيارت، دست راست را به دست چپ بگذارند، مانند قراردادن در بيعت. و نيز بدانكه ما در اعمال سرداب مقدّس چهار زيارت نقل كرديم، و اين زيارت، پنجمين زيارت كتاب ما محسوب مى گردد، و در باب اول، در ذكر زيارات حجج طاهره، در ايام هفته، زيارتى براى آن حضرت نقل كرديم، كه در روزهاى جمعه به آن زيارت مى شود.
