فضیلت زیارت امامزادگان | مفاتیح الجنان

بخش دوم: در زيارت امامزادگان عظام: كه قبورشان محلّ فيوضات و بركات، و موضع نزول رحمت و عنايات الهيّه است، و علماى اعلام به استحباب زيارت قبور ايشان تصريح فرموده اند. و بحمد اللّه تعالى در اكثر شهرهاى شيعه قبورشان موجود، بلكه در روستاها و بيابانها، و اطراف كوهها و درّه ها، پيوسته پناهگاه درماندگان، و مأواى واماندگان و پناه ستم ديدگان، و موجب تسلّى دل هاى پژمردگان بوده است. و تا روز قيامت خواهد بود، و از بسيارى از ايشان كرامات و خوارق عادات مشاهده شده. ولى پوشيده نماند كه امامزاده اى كه انسان، با اطمينان خاطر، به خاطر درك فيوضات، و زدودن رنج ها و غصه ها، به جانب قبر شريفش، بار سفر ببندد، و شدّ رحال كند، بايد نسبت به او دو مطلب را رعايت كند، آنگاه به قصد زيارت حركت كند. اول: جلالت مقام، و عظمت شأن صاحب آن مرقد، علاوه بر شرافت نسب او، كه اين دو معنا، از كتاب هاى حديث و انساب [علم نسب شناسى] و تاريخ شناخته میشود. دوم: معلوم بودن قبر آن سيّد جليل و صحت نسبت قبر به او، و زمينه جمع بين اين دو مطلب بسيار كم است. و ما در كتاب «هدية الزائر» به ذكر جمعى از ايشان اشاره كرده ايم. و در كتاب «نفثة المصدور» و «منتهى الآمال» اشاره به محسن بن حسين عليه السّلام نموديم، و چون در اين كتاب گنجايش ذكر نيست، تنها به ذكر دو نفر از ايشان اكتفا می نماييم.