مؤلف گويد: سيّد عبد الكريم بن طاووس در كتاب «فرحة الغرّى» روايت كرده: حضرت زين العابدين عليه السّلام به شهر كوفه آمد، و وارد مسجد كوفه شد، ابو حمزه ثمالى كه از زاهدان اهل كوفه و از بزرگان آن منطقه بود، در مسجد حضور داشت، امام سجّاد عليه السّلام دو ركعت نماز بجا اورد، ابو حمزه گفت: لهجه اى پاكيزه تر از لهجه او نشنيدم، نزديك او رفتم تا بشنوم چه مى گويد: شنيدم مى گويد:
إِلَهِي إِنْ كُنْتُ قَدْ عَصَيْتُكَ فَإِنِّي قَدْ أَطَعْتُكَ فِي أَحَبِّ الْأَشْيَاءِ إِلَيْكَ
معبود من اگر تو را نافرمانى كرده ام در عوض تو را در محبوب ترين چيزها به پيشگاهت اطاعت كرده ام.
و اين دعايى است معروف. مؤلف گويد: ذكر اين دعا پس از اين در اعمال مسجد كوفه بيايد، و ذكر اين مطلب هم بيايد كه ابو حمزه گفت: آن بزرگوار كنار ستون هفتم آمد، و نعلين خود را از پا درآورد و ايستاد، و دستها را تا برابر گوش برداشت و تكبير گفت: كه تمام موهاى بدنم از ترس آن راست شد، پس چهار ركعت نماز خواند، و ركوع و سجودش را نيكو انجام داد، آنگاه اين دعا را خواند: الهى ان كنت قد عصيتك. . . تا آخر دعا. موافق روايت چند سطر قبل ابو حمزه گفت: آن بزرگوار پس از دو ركعت نماز و دعا از جاى برخاست و بيرون رفت، من تا مناخ كوفه: مكانى كه شتران را در آنجا مى خواباندند دنبال آن حضرت رفتم، در آنجا غلام سياهى ديدم كه شتر گزيده و ناقه اى با اوست، به او گفتم اى سياه اين مرد كيست؟ گفت: از سيما و شمايلش او را نشناختى؟ ! او على بن الحسين عليهما السّلام است. ابو حمزه گفت: خود را به روى قدمهاى آن حضرت انداختم و آنها را بوسيدم، آن جناب مانع ادامه اين عمل شد و با دست مبارك خود سر مرا بلند كرد و فرمود: اين كار را مكن، سجده جز براى خداى عزّ و جلّ نشايد، گفتم: يابن رسول اللّه براى چه اينجا آمده ايد؟ فرمود: براى آنچه ديدى، يعنى نماز در مسجد كوفه، اگر مردم بدانند چه فضيلتى در آن است، به سويش بيايند، گرچه به روش كودكان خود را به زمين كشند، يعنى راه رفتن براى ايشان هرچند در نهايت سختى باشد، مانند اطفالى كه هنوز راه نيفتاده اند و نشسته حركت مى كنند. سپس فرمود: آيا ميل دارى با من قبر جدّم على بن ابيطالب عليه السّلام را زيارت كنى؟ گفتم: آرى، حضرت حركت كرد، و من در سايه ناقه او بودم، و مرا حديث مى فرمود، تا به غريّين رسيديم، و آن بقعه اى بود سپيد، كه نورش مى درخشيد، انگاه از مركبش پياده شد، و دو طرف روى خود را بر آن زمين نهاد و فرمود: اى ابا حمزه اين قبر جدّ من على بن ابيطالب عليه السّلام است، پس زيارت كرد آن حضرت را به زيارتى كه اول آن «السّلام على اسم اللّه الرضى و نور وجهه المضئ» است، پس با آن قبر مطهّر وداع كرد. و به سوى مدينه رفت و من به جانب كوفه برگشتم. مؤلّف گويد: از اينكه سيّد اين زيارت را در كتاب «فرحة الغرىّ» ذكر نكرده است تأسّف مى خوردم و در جستجوى آن بودم، تا يك يك زياراتى كه براى حضرت امير عليه السّلام نقل شده بود ملاحظه كردم، زيارتى كه در ابتداى آن اين، دو جمله باشد نيافتم، مگر اين زيارت شريف كه جمله اوّلش موافق است و جمله دوّم مخالف [در اوائل زيارت هفتم به اين صورت است: «السّلام على اسم اللّه الرضى و وجهه العلى و شايد اين زيارت كه سيّد دو جمله اش را نقل كرده همان زيارت باشد، و اين اختلاف اندك چنان اهميتى ندارد اگر بگويى اوّل اين زيارت: «سلام اللّه و سلام ملائكته» است نه: «السّلام على اسم اللّه» گوييم: اوّل زيارت همان «السّلام على اسم اللّه الرضى» است، و سلام هاى سابق به منزله اذن دخول و طلب رخصت است، و شاهد بر اين مطلب، مطابقت داشتن اين زيارت است با زيارت روز مولود، كه كمال شباهت را با هم دارند، به آنجا رجوع كن تا بر تو معلوم گردد، نيز آگاه باش در زيارت ششم «السّلام على اسم اللّه الرضى و وجهه المضئ» و زيارت روز مولود، اين جمله بدون لفظ نور است ولى نه در اول زيارت بلكه در اواخر زيارت ششم و اوايل زيارت هفتم. واللّه العالم. در هر صورت از تمام زيارات مطلقه همين هفت زيارت را كه نقل كرديم كافى است اگر كسى بيش از اين بخواهد زيارات جامعه را بخواند، و نيز زيارت مبسوطى كه پس از اين براى روز غدير نقل مى كنيم قرائت كند، زیرا به خواندن آن زيارت در هر زمان، و هركجا كه شخص قرار داشته باشد، روايت وارد شده و بايد زيارت حضرت امير مؤمنان عليه السّلام و نماز در آن حرم مطهّر را غنيمت شمرد، زيرا نماز نزد آن بزرگوار برابر دويست هزار نماز است. از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده: هركه امام واجب الطاعة را زيارت كند، و نزد او چهار ركعت نماز بخواند، براى او حجّ و عمره نوشته مى شود، و ما در كتاب «هدية الزائرين» به فضيلت مجاورت قبر امير مؤمنان عليه السّلام اشاره كرديم، ولى به شرط آنكه مجاور حق جوار آن حضرت را رعايت كند و اين كار بسيار مشكلى است كه براى هركسى ممكن نيست و مقام را مقتضى ذكر آن نمى باشد، هركه خواهد به كتاب «كلمه طيّبه» مراجعه كند.
