گزیده سخنان امام موسی (ع)
در قیامت سه کس در سایهی عرش الهی باشند در روزی که سایهای به غیر آن نباشد: کسی که برادر مسلمان خود را زنی بدهد و کسی که خادمی به او بدهد و کسی که راز او را پنهان دارد.
چون کسی بیمار شود مردم را رخصت دهد که به عیادت او بیایند به درستی که هیچ کس نیست مگر آنکه او را دعای مستجابی هست.
پرهیز آن نیست که در اصل، چیزی نخوری بلکه آن است که بخوری و کمتر بخوری.
مؤمن میباید از پنج چیز خالی نباشد: مسواک و شانه و جانماز و تسبیحی از تربت که سی و چهار دانه باشد و انگشتر عقیق.
بهترین عیش دنیا فراخی خانه و بسیاری دوستان است.
مردم در طعام خوردن میانهرو باشند همیشه بدن ایشان صحیح باشد.
شوخی و کج خلقی طفل در کودکی علامت آن است که در بزرگی دانا و بردبار خواهد بود.
خدا غضب نمیکند برای چیزی مثل آنکه غضب برای ظلم بر زنان و طفلان میکند.
عیال آدمی اسیران اویند. پس کسی را که خدا نعمتی به او کرامت کند بر اسیران خود توسعه کند اگر نکند به زودی آن نعمت از او زایل میشود.
دیدهی خود را به خواب عادت مده که هیچ عضوی در بدن شکر خدا کمتر از دیده نمیکند.
هر که مست شود از شراب و بعد از آن تا چهل روز بمیرد نزد خدا مانند بت پرست باشد.
بسیار پرده از میان خود و برادر مؤمن خود برمدار که باعث برطرف شدن حیاست.
هیچ چیز شیطان و لشکرهای او را مجروح نمیکند مثل رفتن برادران مؤمن به دیدن یکدیگر از برای خدا.
نیکی زندگانی در گشادگی خانه و بسیاری خدمتکاران است.
در خانهای که صورتی در برابر تو باشد نماز مکن مگر آنکه چاره نداشته باشی پس سر آن صورت را قطع کن و نماز بکن.
هر بالی که کبوتر میزند باعث نفرت و گریختن شیطان میشود.
بامداد به سوی چیزی که موجب عزّت توست برو یعنی بازار.
کسی که نخرد مگر به قسم و نفروشد مگر به قسم حق تعالی در قیامت نظر رحمت به سوی او نمیفرماید.
در مزد گرفتن برای نوشتن قرآن باکی نیست.
مسلمان نباید که با گبر در یک کاسه چیزی بخورد یا با او در یک فرش بنشیند یا با او مصاحبت کند.
اگر محتاج شوی به طبیب ترسا باکی نیست که بر او سلام کنی و او را دعا کنی که دعای تو نفعی به او نمیرساند.
سزاوار آن است که آدمی مصاحبان پدر خود را نگاه دارد که نیکی او به ایشان مانند نیکی با پدر است.
چون سه نفر در مجلسی باشند دو تای ایشان با یکدیگر سرگوشی نکنند که موجب اندوه و ایذای آن رفیق دیگر است.
مزاح مکن که نور ایمانت را میبرد و مروّت مردیت را سبک میکند.
گرامیترین شما نزد خدا کسی است که تقیه بیشتر کند.