گزیده سخنان لقمان حکیم
زیانکارترین عیبها، عیب خود نادیدن است.((لقمان))
ای پسر، مراقب باش که به خاموشی عادت کنی. من از سکوت هیچ گونه شرمسار نشدم، لیکن بسیار وقت سخن گفتم و پشیمانی بردم.((لقمان))
چون دوستی اختیار کردی، در حال خشم، وی را آزمایش کن؛ اگر با انصاف باشد، دوستی را شاید و اگر نه از وی دوری کن.((لقمان))
تقوا، سرآمد صفت های پسندیده است.((لقمان))
جوانمردی آن است که نیازمندان را نرنجانی.((لقمان))
پسرم بزرگترین نفرین آن است که همه چیز را تجربه کنی.((لقمان))
سخنان سودمند را باید نشر کرد، مانند افشاندن تخم گندم؛ حتی اگر آب و هوا و زمین به رویاندن و بار آوردن دانه ها یاری نرساند، باز در گوشه و کنار خرمن، سنبلها و خوشه های کمی سر دهد و بروید.((لقمان))
فرزندم! در دنیا چنان وارد نشو که به آخرتت زیان برساند و آن را چنان رها مکن که سربار مردم شوی.((لقمان))
اگر سخن چون نقره است، خاموشی چون زر پربهاست.((لقمان))
شر با شر خاموش نمی شود، چنان که آتش با آتش، بلکه شر را خیر فرو می نشاند و آتش را آب.((لقمان))
آن که خوراکش کم است، عمرش زیاد و طولانی است.((لقمان))
با پیران مشورت کن و از مشورت با کودکان شرم مدار.((لقمان))
با زیردستان جدال مکن و آنان را حقیر نشمار.((لقمان))
بدترین پریشانی، پریشانی عقل است و بزرگترین مصیبت ها از نادانی برخیزد.((لقمان))
