سخن بزرگان (ویلیام شکسپیر)

1- آن کس که جرات انجام کارهای شایسته را دارد، انسان است.

2- من همیشه تمایل دارم که از اشخاص نجیب پیروی کرده و از آنان چیز بیاموزم.

3- از دست دادن امیدی پوچ و محال، خود موفقیت و پیشرفتی بزرگ است.

4- مردم بینوا و تیره بخت، درمانی جز امید ندارند.

5- گذشت، خیر و برکتی‌ست دو جانبه، که هم دهنده و هم دریافت کننده را بهره‌مند می‌کند.

6- گذشت، نیرومندترین مولد نیروی جهان است.

7- هنگامی که گفتگو کردن، کاری از پیش نمی‌برد، سکوت بهتر است.

8- افراد پرشتاب و ناشکیبا، بسیار ناتوان و بیچاره‌اند. کدام زخم تاکنون با شتاب و بی‌تابی بهبود یافته است.

9- ما به سبب بی‌خبری از شیوه‌ی کار جهان، بیشتر، چیزهایی را خواستاریم که به زیان ماست و کردگار یکتا به سبب مصلحت‌مان، از برآورده ساختن آن، سر باز می‌زند.

10- در جستجوی گناهکار در ستارگان نباشید، سبب در خود ماست.

11- صورت شما کتابی است که مردم می توانند از آن چیزهای عجیب بخوانند.

12- آدم تبهکار می رود، ولی زیانهایش بعد از او می ماند.

13- دیوانه خودش را عاقل می پندارد و عاقل هم می داند که دیوانه ای بیش نیست.

14- حقیقت را همانطور که هست، بپذیر.

15- هنگامی که فقر از در وارد شود، عشق از پنجره می گریزد.

16- آنچه را داریم و از آن لذت می بریم، چنان که باید ارج نمی نهیم و قدر آن را نمی شناسیم و چون از دست برود به ارزش آن پی می بریم. در این هنگام است که به این حقیقت دست می یابیم که تا مالک چیزی هستیم از مالکیت خود بی خبریم.

17- بودن یا نبودن؛ مساله اینست.

18- دنیا مانند یک تماشاخانه است؛ هر کس نقش خود را بازی می کند و سپس مخفی می شود.

19- دنیا یکسره صحنه بازی است و همه بازیگران آن به نوبت می آیند و می روند و نقش خود را به دیگری می سپارند.

20- گریه ما در هنگام تولد از آن است که به صحنه بزرگ جنون و حماقت وارد شده ایم.

21- زنبور هر قدر زیاد باشد، گل از آن بیشتر است و دلهای ماتم زده هر اندازه باشند، قلبهای شاد زیادترند.

22- تشویق ها، رویاها، آه ها، آرزوها و اشکها از همراهان جدایی ناپذیر عشق اند.

23- عشق در حقیقت عذاب است، ولی محروم بودن از عشق، مرگ است.

24- دشمنان بسیار دارید که نمی دانند چرا دشمن شما هستند؛ همچون سگهای ولگرد هنگامی که رفیقشان بانگ بردارد، آنان نیز بانگ بر می دارند.

25- کینه پنهان نمی ماند.

26- بالاتر از همه چیز این است که با خودمان صادق باشیم.

27- چیزی که در زن مرا تسخیر می کند مهربانی اوست، نه روی زیبایش؛ من زنی را بیشتر دوست دارم که مهربانتر باشد.

28- یک زن چیزی جز شوهر نمی خواهد، ولی وقتی به او رسید همه چیز می خواهد.

29- چاپلوسی خوراک ابلهان است.

30- هرگز از شنیدن آنچه که شرافتمندانه انجام داده ای، شرم نداشته باش.

31- باید ترسید؛ آنگاه که مستبدان مهربان می شوند.

32- آنان که پیروز می شوند، همان کسانی هستند که از مشورت دوستان بهره می برند.

33- به همه عشق بورز، به تعداد کمی اعتماد کن و به هیچ کس بدی نکن.

34- عده ای بزرگ زاده می شوند، عده ای بزرگی را به دست می آورند و عده ای بزرگی را بدون آنکه بخواهند با خود دارند.

35- برای آنچه که انجام داده ای، غم خوردن بی فایده است.

36- اگر شرافتم را از دست بدهم، وجودم را از دست داده ام.

37- شرافتم را از من بگیر و بنگر که چگونه زندگی من تباه می شود.

38- عادل باش و هراسی به دل راه نده.

39- عشق ما را می کشد تا دوباره حیاتمان بخشد.

40- از تیز ترین چاقو هم اگر استفاده نشود، کند می گردد.

41- فصیح ترین زبان، عمل است.

42- نصایح دوستانه، پایان بخش اندوه ماست.

43- جنبش، اهرم دگرگونی است.

44- خدا عشق را به شما هدیه نداد تا آن را در قلب خویش نگه دارید؛ عشقی که ابراز نشود، عشق نیست.

45- کوره را برای سوزاندن دشمنان خود آنقدر شعله ور نکن که شعله اش خودت را بسوزاند.

46- داشتن فرزندانی ناسپاس بسیار بدتر از دندان تیز افعی است.

47- سر بر گریبان فرو بر، از دل خویش بپرس آنچه را که می داند.

48- کدامین کس عاشق گشته، لیک نه در نگاه نخست؟

49- در آن زمان که به شدت احساس تنهایی می کنی، مطمئن باش که یکی برای دیدنت لحظه شماری می کند.

50- هیچ چیز خوب یا بد نیست، بلکه شیوه اندیشیدن ما است که آنها را نیک یا ناپسند جلوه گر می کند.

51- یقین است که رفتار حکیمانه با وضع جاهلانه همچون بیماری از یک شخص به شخص دیگر سرایت می کند؛ پس لازم است که مردمان مراقب انتخاب همنشینان خود باشند.

52- من وقت را تلف کرده ام و اینک وقت، مرا تلف می کند.

53- تا به حال هیچ فیلسوفی قدم به عرصه خاک نگذاشته که بتواند دندان درد را تاب آورد.

54- عشق حقیقی هیچگاه یکنواخت و آرام پیش نمی رود.

55- آنان که عشق خود را آشکار نکنند معشوق نخواهند بود.

56- کسی را که دوست داری رهایش کن؛ اگر سوی تو بازگشت از آن توست و اگر بازنگشت، از ابتدا برای تو نبوده است.

57- وجود ما به منزله باغی است که اراده ی ما باغبان آن است.

58- دوستانی که داری و آنان را آزموده ای، با قلاب های پولادین به جان و دل خود پیوسته نگاه دار.

59- دوستی نعمت گرانبهایی است، خوشبختی را دو برابر می کند و بدبختی را کاهش می دهد.

60- یک بار دیگر، دوستان عزیز، یک بار دیگر برق آسا حمله کنید!

61- شکوه دنیوی همچون دایره ای است بر سطح آب که لحظه به لحظه به بزرگی آن افزوده می شود و سپس در نهایتِ بزرگی، هیچ می شود.

62- بر این باورم که سرنوشت انسان را تنها محبت مشخص می کند و بس.

63- لبخند می تواند جراحت اخمی را بهبود بخشد.

64- به شخصی که به هیچ کس اعتماد ندارد اطمینان نداشته باشید!

65- مرگ را فراخوان و فتنه ی خفته جنگ را بیدار کن.

66- داشتن دانش بهتر از داشتن ثروت است، اما نداشتن ثروت بدتر از نداشتن دانش است.

67- دیرگاهی که مرگش فرارسید، ذره ذره از پیکرش ستاره بساز! آنگاه طاق نیلگون آسمان را چراغانی خواهد کرد تا جهان عاشق به شب تبدیل شود و هیچ انسانی به ستایش خورشید خودپرست ننشیند.

68- عشق و فروتنی، جامه ای برازنده ی مرشدی پرهیزگار باشد، نه سزاوار جاه طلبی مغرور.

69- من از خوشبختی های این جهان بهرمند گردیده ام زیرا در زندگی عاشق شده ام.

70- فقر در کوی هنرمندان و رنجبران راه ندارد و شادمانی در خانه ای است که مهربانی در آنجا حکومت می کند.

71- فروتنی، نردبان بزرگی و بلندی است.

72- افرادی که توانایی لبخند زدن و خندیدن دارند، موجوداتی برتر هستند.

73- عشق، بیشتر گونه ای عذاب است، اما بی بهره بودن از آن مرگ است.

74- سقوط ژرفتر، آن گونه که رایج است، به خوشبختی بیشتر منتهی می شود.

75- صبر عبارت است از حفظ آرامش برای رسیدن به نتیجه.

76- هیچ چیز وجود ندارد، مگر اندیشه ای که آن را می سازد.

77- زمانی که گفتم تا آخر عمر مجرد می مانم نمی دانستم آنقدر عمر می کنم که ازدواج کنم.

78- اشتباه را محکوم کن نه آنکه را اشتباه از او سر زده است.

79- اگر تمام شب برای دیدن خورشید گریه کنی لذت دیدن ستاره ها را از دست خواهی داد!

80- زمانی که فکر می کنی توی آسمون یک ستاره هم نداری، یکی یه گوشه ی دنیا هست که برای دیدنت لحظه شماری می کنه!

81- عشق مثل آبه، می تونی تو دستات قایمش کنی، اما یه روز دستاتو باز می کنی می بینی همش چکیده بی اینکه بفهمی دستت پر از خاطرست.

82- عشق، فریب زمان را نمی خورد، حتی اگر لبان و گونه ی سرخ او زیر تیغ داس قرار گیرد. عشق با گذشت ساعتها و هفته های کوتاه تغییر نمی یابد، بلکه تا پایان هستی ادامه خواهد داشت.

83- سه جمله برای دستیابی به موفقیت: 1) بیشتر از دیگران بدان 2) بیشتر از دیگران کار کن 3) کمتر از دیگران توقع داشته باش

84- اگر فضیلتی ندارید، وانمود کنید که [ آن را ] دارید.

85- آنان که توان آزردن دارند و هیچ کس را نمی آزارند به درستی که وارثان شکوه ملکوتند.

86- کسی را که دوست داری آزادش بگذار، اگر از آن تو باشد باز می گردد، وگرنه بدان که از ابتدا از آن تو نبوده است.

87- تردیدها به ما خیانت می کنند، ما را از تلاش به دور می سازند و از پیروزی هایی که به احتمال زیاد نصیب ما خواهد شد محروم می سازند.

88- عدالت قابل تربیت [ برای منافع خودمان ] نیست. هر کاری که انجام دهیم نتیجه آن را می بینیم و خطاهایی که از ما سر می زند تازیانه ای را به وجود می آورد که با آن مجازات می شویم.

89- پول کالایی است که می توان با آن به همه جا وارد شد و همه چیز را به دست آورد، جز شرافت و سعادت.

90- هر کس فقیر و قانع باشد، ثروتمند است.

91- ای فتنه و فساد، تو چه زود در اندیشه مردان ناامید رخنه می کنی.

92- ما از جنس رویاهایمان هستیم.

93- این قانون طبیعت است که هیچ کس به تنهایی نمی تواند خوشبخت باشد، بلکه خوشبختی و سعادت را باید در سعادت و خوشبختی دیگران جستجو کرد.

94- اگر قرار است زندگی خود را برای چیزی خرج کنیم، بهتر است که آن را خرج لطافت یک لبخند و یا نوازشی عاشقانه کنیم.

95- روزگار [ مانند ] دریایی است که کشتی زندگی ما بر روی آن به طرف ساحل هدف می رود. این دریای بزرگ همیشه در [ حال ] جزر و مد است. اگر امروز آرام باشد، به طور حتم فردا طوفانی خواهد بود. بنابراین وقتی آرام است، [ باید ] فرصت را غنیمت شماریم.

96- هیچ میراثی گرانبهاتر از راستی و درستی نیست.

97- ما در طول عمرمان مثل بازیگرانی هستیم که چند لحظه ای روی صحنه ظاهر می شویم.

98- از دست دادن امیدی پوچ و آرزویی دست نایافتنی، خود، کامیابی و پیشرفت بزرگی است.

99- فرد خردمند و هوشیار، هرجا گام نهد، نیک بختی و آسودگی خاطر، همراه او است؛ زیرا در جهان به جز خوبی و زیبایی، چیزی نمی بیند.

100- چه شاهکاری است هر انسان.

101- یک قلب سرزنده، زندگی دراز دارد.

102- عشق جستجو شده خوب است، ولی عشق داده شده بدون جستجو بهتر است.

103- اگر بمب‌گذار با بمب خودش کشته شود، دیگر احساس بدی نخواهیم داشت.

104- تردیدهای ما خائنانی هستند که با ایجاد ترس در درونمان، ما را از تلاش باز می دارند و در نتیجه، سبب می شوند که نتایج دلخواه را به دست نیاوریم.

105- باید توانایی پذیرش رویدادها را داشته باشیم.

106- هرآنچه با نادرستی به دست آید، سازواری ناپسندی خواهد داشت.

107- بُرد، با آن کنشی است که برای انجام اش همت گماشته شده است. شادی و مسرت روح، در گرو کردار و کنش است.

108- آوایی که از ژرفای وجودمان می شنویم، روح امیدوار را ناامید نخواهد کرد.