مناجات دهم: راز و نیاز توسل جویان | مفاتیح الجنان

المناجاة العاشرة: مناجاة المتوسّلين

مناجاة دهم: رازونياز توسّل جويان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى اش هميشگى است

إِلَهِي لَيْسَ لِي وَسِيلَةٌ إِلَيْكَ إِلا عَوَاطِفُ رَأْفَتِكَ وَ لا لِي ذَرِيعَةٌ إِلَيْكَ إِلا عَوَارِفُ رَحْمَتِكَ وَ شَفَاعَةُ نَبِيِّكَ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ وَ مُنْقِذِ الْأُمَّةِ مِنَ الْغُمَّةِ فَاجْعَلْهُمَا لِي سَبَبا إِلَى نَيْلِ غُفْرَانِكَ وَ صَيِّرْهُمَا لِي وُصْلَةً إِلَى الْفَوْزِ بِرِضْوَانِكَ وَ قَدْ حَلَّ رَجَائِي بِحَرَمِ كَرَمِكَ وَ حَطَّ طَمَعِي بِفِنَاءِ جُودِكَ فَحَقِّقْ فِيكَ أَمَلِي وَ اخْتِمْ بِالْخَيْرِ عَمَلِي وَ اجْعَلْنِي مِنْ صَفْوَتِكَ الَّذِينَ أَحْلَلْتَهُمْ بُحْبُوحَةَ جَنَّتِكَ وَ بَوَّأْتَهُمْ دَارَ كَرَامَتِكَ،

خدايا به پيشگاهت وسيله اى جز عواطب مهرت ندارم، و به درگاهت دست آويزى جز آنچه از رحمتت شناخته شده و جز شفاعت پيامبرت پيامبر رحمت رهايى بخش امت از رنج و ناراحتى ندارم، خدايا! اين دو وسيله را براى من سبب رسيدن به آمرزشت قرار ده، و آن دو را رابطه اى براى دست يابى به خشنوديت بگردان، همانا اميدم به حريم كرمت فرود آمده، و مركب طمعم به آستانه جودت بار انداخته است، پس درباره خودت آرزويم را محقّق ساز، و كارم را به خير پايان ده، و مرا از آن برگزيدگانى قرار ده كه در در ميان بهشت قرارشان دادى و خانه كرامتت را در اختيارشان گذاردى

وَ أَقْرَرْتَ أَعْيُنَهُمْ بِالنَّظَرِ إِلَيْكَ يَوْمَ لِقَائِكَ وَ أَوْرَثْتَهُمْ مَنَازِلَ الصِّدْقِ فِي جِوَارِكَ يَا مَنْ لا يَفِدُ الْوَافِدُونَ عَلَى أَكْرَمَ مِنْهُ وَ لا يَجِدُ الْقَاصِدُونَ أَرْحَمَ مِنْهُ يَا خَيْرَ مَنْ خَلا بِهِ وَحِيدٌ وَ يَا أَعْطَفَ مَنْ أَوَى إِلَيْهِ طَرِيدٌ إِلَى سَعَةِ عَفْوِكَ مَدَدْتُ يَدِي وَ بِذَيْلِ كَرَمِكَ أَعْلَقْتُ كَفِّي فَلا تُولِنِي الْحِرْمَانَ وَ لا تُبْلِنِي بِالْخَيْبَةِ وَ الْخُسْرَانِ يَا سَمِيعَ الدُّعَاءِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

و ديده آنان را در روز قيامت با نگاه به سوی جمال خويش روشن نمودى، و جايگاه راستى را در جوارت به آنان واگذار نمودى، اى آن كه باريافتگان بر كريم تر از او بار نيابند، و قصدكنندگان مهربان تر از او را نيابند، اى بهترين كسى كه شخص تنها با او خلوت كند، و اى مهربان ترين كسى كه انسان رانده به جانب او روى آورده، به سوى گستردگى عفوت دست گدايى دراز كردم، و به دامن كرمت چنگ آويختم، مرا سزاوار حرمان مكن و به نااميدى و زيان دچار مساز، اى شنواى دعا، اى مهربان ترين مهربانان.