تاکید فرستادن هدیه برای مردگان | مفاتیح الجنان

سپس سيّد ابن طاووس فرموده است: وقتى كه بين قبرهاى مؤمنان میباشى، يازده مرتبه «توحيد» بخوان، و آن را براى ايشان هديه كن، به تحقيق روايت شده: كه خدا به خواننده آن به عدد مردگان ثواب میدهد. در كتاب «كامل الزيارات» از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده: چون مردگان را پيش از طلوع آفتاب زيارت كنيد میشنوند، و به شما پاسخ میدهند، و اگر پس از طلوع آفتاب زيارت كنيد، میشنوند و پاسخ نمیدهند. در كتاب دعوات راوندى حديثى در كراهت زيارت مردگان در شب از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله روايت شده، چنانكه به حضرت ابى ذر فرمود:

وَ لا تَزُرْهُمْ أَحْيَانا بِاللَّيْلِ

آنان را احياناً در شب زيارت مكن.

در مجموعه شيخ شهيد از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آل روايت شده: كه هيچ كس نزد قبر مرده اى سه مرتبه نمیگويد:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ أَنْ لا تُعَذِّبَ هَذَا الْمَيِّتَ

خدايا از تو میخواهم به حق محمّد و خاندان محمّد، كه اين مرده را عذاب نكنى.

مگر اينكه خداى تعالى عذاب را در روز قيامت، از او دور گرداند. از كتاب «جامع الاخبار» نقل شده: بعضى از صحابه، از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله نقل كرده اند: كه آن حضرت فرمود: براى اموات خود هديه بفرستيد، پرسيديم: هديه براى اموات چيست؟ فرمود: صدقه و دعا. و فرمود: هر جمعه ارواح مؤمنان به آسمان دنيا میآيند، و در برابر خانه ها و منازل خود قرار مى گيرند، و هر يك از ايشان به آواز حزين با گريه فرياد می كنند: اى اهل من، و اولاد من، اى پدر و مادر من، اى خويشان من، به ما به آنچه در دنيا در دست ما بود مهربانى كنيد، عذاب و حساب آن بر ما، و سودش براى غير ماست، و هر يك خويشان خود را فرياد میكنند: به ما مهربانى كنيد به درهمى، يا قرص نانى، يا جامه اى، كه خدا شمار را از جامه بهشت بپوشاند. پس رسول خدا صلى اللّه عليه و آله گريه كرد، و ما گريه كرديم، و آن حضرت از زيادی گريستن قدرت بر سخن گفتن نداشت، آنگاه فرمود: اينان برادران دينى شمايند، كه پس از شادى و نعمت، تبديل به خاك پوسيده شده اند، اينان به عذاب و هلاكت بر جانهاى خود فرياد می كنند، و مى گويند: واى بر ما، اگر آنچه در دست ما بود در طاعت و رضاى خدا انفاق می كرديم، نيازمند به شما نبوديم، پس با حسرت و پشيمانى باز مى گردند، و فرياد میزنند، صدقه مردگان را زود بفرستيد، و نيز از آن حضرت روايت كرده: هر صدقه اى كه براى ميّت داده میشود، فرشته ای آن را در طبقى می گيرد، كه شعاع آن درخشان است، و به هفت آسمان می رسد، پس لب قبر مى ايستد، و فرياد مى كند: السّلام عليكم يا اهل القبور اهل شما اين هديه را به سوى شما فرستادند، پس ميّت آن را می گيرد، و وارد قبر خود مى كند، و خوابگاهش با آن گسترده مى شود، سپس فرمود: هركس ميّت را با دادن صدقه مهربانى كند، براى اوست نزد خدا از پاداش، مانند كوه احد، و روز قيامت در سايه عرش خدا میباشد، روزى كه سايه اى جز سايه عرش خدا نيست. زنده و و مرده به اين صدقه نجات میيابند. حكايت شده: امير خراسان را در خواب ديدند، كه مى گفت: براى من آنچه را كه براى سگان خود مى اندازيد بفرستيد، كه به آن نيازمندم.