وحید مجیدی
spring

غزل شماره 122 حافظ - هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد


غزل مورد نظر را انتخاب کنید

ribbon-top
(1)
هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد
خداش در همه حال از بلا نگه دارد

(2)
حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست
که آشنا سخن آشنا نگه دارد

(3)
دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای
فرشته‌ات به دو دست دعا نگه دارد

(4)
گرت هواست که معشوق نگسلد پیمان
نگاه دار سر رشته تا نگه دارد

(5)
صبا بر آن سر زلف ار دل مرا بینی
ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد

(6)
چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفت
ز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد

(7)
سر و زر و دل و جانم فدای آن یاری
که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد

(8)
غبار راهگذارت کجاست تا حافظ
به یادگار نسیم صبا نگه دارد

ribbon-bottom

معنی ابیات:

(1) هر کسی از مردان خدا جانبداری کند، خداوند در هر حال او را از بلا دور نگه می دارد.
(2)حکایت و رویداد دوست را جز در محضر و پیشگاه دوست جایی بازگو نمی کنم ، زیرا آشنای راز ، مطلب اهل راز را فاش نمی سازد .
(3) ای دل! چنان زندگی و با مردم سر کن که اگر لغزشی از تو سرزد فرشته آسمان دستها را به دعا برداشته و تو را نگهداری کند.
(4) اگر آرزومند ی که معشوق ، پیمان خود را از هم نگسلد ، سر رشته محبت را نگهدار تا او نیز چنین کند .
(5) ای نسیم صبا ، اگر دل مرا در سر آن زلف دیدی ، لطفاً به او بگو که از جایش تکان نخورد ( جا را از دست ندهد). (6) چون به او گفتم که نگهداردل من باش ، پاسخ داد که از دست بنده کاری ،کاری ساخته نیست . خدا آن را نگه دارد. (7) سر ومال و جانم فدای آن دوستی که حق دوستي وپیمان وفاداری را نگاهدارد. (8) گَرد خاک راهی که بر آن می گذری کجاست تا حافظ آن را به عنوان یادگاری نسیم پیام آور صبا نگهداری کند.


معنی کلمات:

اهل خدا: اهل الله، مردان خدا.
حدیث : حکایت، چیز نو ، نو وتازه ، مطلب ، قضیه ، واقعه.
حضرت:حضور، محضر،درگاه،آستانه، پیشگاه.
معاش : زندگانی.
گرت هواست : اگر آرزومندی.
نگسلد : پاره نکند ، از هم جدا نکند ، درهم نشکند.
راه گذار: گذرگاه ، معبر.
به یادگار: به عنوان یادگاری.


توضیحات:

وزن غزل : مفاعلن فعلاتن مفاعلن فع لن
بحر غزل: مجتث مثمن مخبون اصلم
*
کمال خجند: رخی چنین که تو داری کدام مه دارد خدا همیشه زچشم بدت نگه دارد
حافظ در مطلع غزل از اهل خدا صحبت به میان می آورد . منظور او از اهل الله عارفان عاشق است که مستقیماً با خدا سرو کار داشته و به او از سایر بندگان نزدیکترند . حافظ در جای دیگر هم نشانیِ اهل الله را چنین عنوان می کند :
نـشـانِ اهل خدا عاشقی است با خوددار که درمشایخ شهر این نشان نمی بینم
منظور شاعر از مفاد بیت دوم ، آن حس راز داری است که مرید در برابر مراد وسالک پس از طی مراحل سلوک در برابر آنچه دریافته است باید مراعات کند و با عوام الناس و غیر مستعدان سخنی در این باره نگوید . شاعر در بیت سوم ، گوشه یی از معتقدات باطنی خود را بر ملاء می کند . این رند پاک سیرت قلباً براین عقیده است که هر کار وعملی که از انسان سر می زند بایستی در راه رضای خدا و خلق خدا باشد و از مردم آزاری دوری جوید و براین اعتقاد است که خدای بزرگ حافظ و نگهدار چنین بنده ایست و فرشتگان درگاه او نیز از درگاه خداچنین استدعایی را خواهند داشت .


درک اشعار:

در همه حال تعادل را حفظ کنید. زیاده روی در هر کاری به شما بلا می رساند. اگر می واهید عهد و پیمان بین شما از بین نرود حد خود را حفظ کنید. در هر حال از خداوند کمک بطلبید. از دست بنده ی خدا کاری ساخته نیست.


ابزارهای آنلاین تصادفی

نظرات

توجه: شماره موبایل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود
توجه: ایمیل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود

تبلیغات 2
تبلیغات 2

تعبیر خواب

twitter facebook linkedin whatsapp telegram