غزل شماره 244 حافظ - معاشران گره از زلف یار باز کنید

ای هم‌نشینان، گره از زلف یار باز کنید؛ شب خوشی است و با گفت‌وگو دربارهٔ زلف او این شب را دراز کنید.

مجلسِ خلوت و دوستی آماده است و دوستان گرد آمده‌اند؛ آیهٔ وان‌یکاد را برای دوری از چشم‌زخم بخوانید و در را ببندید.

رباب و چنگ با صدای بلند می‌گویند که با گوشِ فهم به پیام اهل راز گوش فرا دهید.

به جان دوست سوگند، اگر به لطفِ کارساز اعتماد کنید، غم پردهٔ آرامش و آبروی شما را نخواهد درید.

میان عاشق و معشوق تفاوت بسیار است؛ وقتی یار ناز می‌کند، شما نیاز و فروتنی نشان دهید.

نخستین پندِ پیرِ مجلس این است که از همنشینی با کسی که با شما همدل و سازگار نیست دوری کنید.

هر کس در این جمع به عشق زنده نیست، از نظر من مرده است؛ پیش از مرگ جسمانی بر او نماز میت بخوانید.

اگر حافظ از شما پاداشی خواست، او را به لبِ مهربان یار حواله دهید؛ پاداش مطلوب او وصال محبوب است.