حسن تو همیشه در فزون باد
رویت همه ساله لاله گون باد
معنی بیت 1
زيبايي جمال تو پيوسته رو به زيادي و رنگ رويت پيوسته اوقات گلگون و شاداب بادا.
غزلهای حافظ را بر اساس شماره یا عنوان پیدا کنید و بخوانید.
18 مصرع · حدود 1 دقیقه مطالعه
حسن تو همیشه در فزون باد
رویت همه ساله لاله گون باد
زيبايي جمال تو پيوسته رو به زيادي و رنگ رويت پيوسته اوقات گلگون و شاداب بادا.
اندر سر ما خیال عشقت
هر روز که باد در فزون باد
و اميدوارم خيال عشق تو هر روز كه مي گذرد و در سرمن بيشتر شود.
هر سرو که در چمن درآید
در خدمت قامتت نگون باد
هر سروي كه در باغ برويد، در پيش قد رساي الف مانند تو چون نون خميده باد.
چشمی که نه فتنه تو باشد
چون گوهر اشک غرق خون باد
چشمي كه مفتون زيبايي تو نباشد چون دانه هاي اشك غرق خون بادا.
چشم تو ز بهر دلربایی
در کردن سحر ذوفنون باد
چشم تو دركار سحر و براي دلربايي مسلط و استاد بادا.
هر جا که دلیست در غم تو
بی صبر و قرار و بی سکون باد
در غم تو هرجا كه دلي هست ناشكيبا وبي آرام باشد.
قد همه دلبران عالم
پیش الف قدت چو نون باد
قدِ همهٔ دلبران جهان در برابر قامتِ الفمانند تو چون حرف نون خمیده باد.
هر دل که ز عشق توست خالی
از حلقه وصل تو برون باد
هر دلی که از عشق تو خالی است، از حلقهٔ دیدار تو بیرون باد.
لعل تو که هست جان حافظ
دور از لب مردمان دون باد
لب لعل تو كه براي حافظ چون جان عزيز است از لب فرومايگان و نامردمان به دور باد.
معنی هر بیت در کنار همان بیت آمده است؛ با کلیک روی «معنی بیت» میتوانید آن را باز یا بسته کنید.
حسن: زيبايي جمال.
فزون باد: افزاينده و در حال بيشتر شدن باد.
همه ساله: تمام سال، سراسر سال.
خدمت: بندگي، فرمانبرداري، و در اينجا تعظيم و كرنش معنا ميدهد.
نگون: خم، سرازير، سربه زير.
برآيد: برويد، ازخاك سربر آرد.
نه فتنه تو باشد: مفتون تو نباشد.
ذوفنون: صاحب چندين هنر، پرهنر، متخصص و استاد.
سكون: آرام.
نبادش سرهجر: تاب تحمل دوري نداشته باشد.
حلقه: دايره، انجمن، جرگه.
دون: فرومايه، پست.
وزن غزل: مفعول مفاعلن مفاعيل
بحر غزل: هزج مسدس اخرب مقبوض مقصور
*
اين غزل ساده و بيپيرايه، يادگاري از ايام شباب و نوجواني و اوايل دوره شعر و شاعري حافظ است و در آن هيچگونه ايهام و تعبيري ديده نميشود. دربيت مقطع حافظ رندانه معشوق را دعا ميكند ولعل لب او را به خاطر اينكه حكم جان حافظ را دارد دور از دسترس دشمنان ميخواهد و اين دعايي است كه گوينده مآلاً در حق خود هم ميكند.
این بخش، برداشت سرگرمی و تأمل شخصی است؛ با معنی ادبی ابیات و پیشبینی قطعی آینده تفاوت دارد.