آفتاب از کوه سر بر مي زند
ماه روي انگشت بر در مي زند
غزل شماره 233 سعدی - آفتاب از کوه سر بر مي زند
غزل‌های سعدی را با جست‌وجویی ساده و خوانشی دلنشین مرور کنید.
غزل مورد نظر را انتخاب کنید
غزل سعدی
آفتاب از کوه سر بر مي زند
9 بیت · حدود 2 دقیقه مطالعه
آن کمان ابرو که تير غمزه اش
هر زماني صيد ديگر مي زند
دست و ساعد مي کشد درويش را
تا نپنداري که خنجر مي زند
ياسمين بويي که سرو قامتش
طعنه بر بالاي عرعر مي زند
روي و چشمي دارم اندر مهر او
کاين گهر مي ريزد آن زر مي زند
عشق را پيشانيي بايد چو ميخ
تا حبيبش سنگ بر سر مي زند
انگبين رويان نترسند از مگس
نوش مي گيرند و نشتر مي زنند
در به روي دوست بستن شرط نيست
ور ببندي سر به در بر مي زند
سعديا ديگر قلم پولاد دار
کاين سخن آتش به ني در مي زند
