شادي به روزگار گدايان کوي دوست
بر خاک ره نشسته به اميد روي دوست
غزل شماره 105 سعدی - شادي به روزگار گدايان کوي دوست
غزلهای سعدی را با جستوجویی ساده و خوانشی دلنشین مرور کنید.
غزل مورد نظر را انتخاب کنید
غزل سعدی
شادي به روزگار گدايان کوي دوست
7 بیت · حدود 1 دقیقه مطالعه
گفتم به گوشه اي بنشينم ولي دلم
ننشيند از کشيدن خاطر به سوي دوست
صبرم ز روي دوست ميسر نمي شود
داني طريق چيست تحمل ز خوي دوست
ناچار هر که دل به غم روي دوست داد
کارش به هم برآمده باشد چو موي دوست
خاطر به باغ مي رودم روز نوبهار
تا با درخت گل بنشينم به بوي دوست
فردا که خاک مرده به حشر آدمي کنند
اي باد خاک من مطلب جز به کوي دوست
سعدي چراغ مي نکند در شب فراق
ترسد که ديده باز کند جز به روي دوست
