خفتن عاشق يکيست بر سر ديبا و خار
چون نتواند کشيد دست در آغوش يار
غزل شماره 294 سعدی - خفتن عاشق يکيست بر سر ديبا و خار
غزل‌های سعدی را با جست‌وجویی ساده و خوانشی دلنشین مرور کنید.
غزل مورد نظر را انتخاب کنید
غزل سعدی
خفتن عاشق يکيست بر سر ديبا و خار
9 بیت · حدود 2 دقیقه مطالعه
گر دگري را شکيب هست ز ديدار دوست
من نتوانم گرفت بر سر آتش قرار
آتش آست و دود مي رودش تا به سقف
چشمه چشمست و موج مي زندش بر کنار
گر تو ز ما فارغي ما به تو مستظهريم
ور تو ز ما بي نياز ما به تو اميدوار
اي که به ياران غار مشتغلي دوستکام
غمزده اي بر درست چون سگ اصحاب غار
اين همه بار احتمال مي کنم و مي روم
اشتر مست از نشاط گرم رود زير بار
ما سپر انداختيم گردن تسليم پيش
گر بکشي حاکمي ور بدهي زينهار
تيغ جفا گر زني ضرب تو آسايشست
روي ترش گر کني تلخ تو شيرين گوار
سعدي اگر داغ عشق در تو مؤثر شود
فخر بود بنده را داغ خداوندگار
