از همه باشد به حقيقت گزير
وز تو نباشد که نداري نظير
غزل شماره 304 سعدی - از همه باشد به حقيقت گزير
غزل‌های سعدی را با جست‌وجویی ساده و خوانشی دلنشین مرور کنید.
غزل مورد نظر را انتخاب کنید
غزل سعدی
از همه باشد به حقيقت گزير
11 بیت · حدود 2 دقیقه مطالعه
مشرب شيرين نبود بي زحام
دعوت منعم نبود بي فقير
آن عرقست از بدنت يا گلاب
آن نفسست از دهنت يا عبير
بذل تو کردم تن و هوش و روان
وقف تو کردم دل و چشم و ضمير
دل چه بود جان که بدو زنده ام
گو بده اي دوست که گويم بگير
راحت جان باشد از آن قبضه تيغ
مرهم دل باشد از آن جعبه تير
درد نهاني به که گويم که نيست
باخبر از درد من الا خبير
عيب کنندم که چه ديدي در او
کور نداند که چه بيند بصير
چون نرود در پي صاحب کمند
آهوي بيچاره به گردن اسير
هر که دل شيفته دارد چو من
بس که بگويد سخن دلپذير
ناله سعدي به چه داني خوشست
بوي خوش آيد چو بسوزد عبير
