خجلست سرو بستان بر قامت بلندش
همه صيد عقل گيرد خم زلف چون کمندش
غزل شماره 321 سعدی - خجلست سرو بستان بر قامت بلندش
غزل‌های سعدی را با جست‌وجویی ساده و خوانشی دلنشین مرور کنید.
غزل مورد نظر را انتخاب کنید
غزل سعدی
خجلست سرو بستان بر قامت بلندش
7 بیت · حدود 1 دقیقه مطالعه
چو درخت قامتش ديد صبا به هم برآمد
ز چمن نرست سروي که ز بيخ برنکندش
اگر آفتاب با او زند از گزاف لافي
مه نو چه زهره دارد که بود سم سمندش
نه چنان ز دست رفتست وجود ناتوانم
که معالجت توان کرد به پند يا به بندش
گرم آن قرار بودي که ز دوست برکنم دل
نشنيدمي ز دشمن سخنان ناپسندش
تو که پادشاه حسني نظري به بندگان کن
حذر از دعاي درويش و کف نيازمندش
شکرين حديث سعدي بر او چه قدر دارد
که چنو هزار طوطي مگسست پيش قندش
