بي تو حرامست به خلوت نشست
حيف بود در به چنين روي بست
غزل شماره 38 سعدی - بي تو حرامست به خلوت نشست
غزلهای سعدی را با جستوجویی ساده و خوانشی دلنشین مرور کنید.
غزل مورد نظر را انتخاب کنید
غزل سعدی
بي تو حرامست به خلوت نشست
10 بیت · حدود 2 دقیقه مطالعه
دامن دولت چو به دست اوفتاد
گر بهلي بازنيايد به دست
اين چه نظر بود که خونم بريخت
وين چه نمک بود که ريشم بخست
هر که بيفتاد به تيرت نخاست
وان که درآمد به کمندت نجست
ما به تو يک باره مقيد شديم
مرغ به دام آمد و ماهي به شست
صبر قفا خورد و به راهي گريخت
عقل بلا ديد و به کنجي نشست
بار مذلت بتوانم کشيد
عهد محبت نتوانم شکست
وين رمقي نيز که هست از وجود
پيش وجودت نتوان گفت هست
هرگز اگر راه به معني برد
سجده صورت نکند بت پرست
مستي خمرش نکند آرزو
هر که چو سعدي شود از عشق مست
