هر که بي دوست مي برد خوابش
همچنان صبر هست و پايابش
غزل شماره 318 سعدی - هر که بي دوست مي برد خوابش
غزل‌های سعدی را با جست‌وجویی ساده و خوانشی دلنشین مرور کنید.
غزل مورد نظر را انتخاب کنید
غزل سعدی
هر که بي دوست مي برد خوابش
10 بیت · حدود 2 دقیقه مطالعه
خواب از آن چشم چشم نتوان داشت
که ز سر برگذشت سيلابش
نه به خود مي رود گرفته عشق
ديگري مي برد به قلابش
چه کند پاي بند مهر کسي
که نبيند جفاي اصحابش
هر که حاجت به درگهي دارد
لازمست احتمال بوابش
ناگزيرست تلخ و شيرينش
خار و خرما و زهر و جلابش
سايرست اين مثل که مستسقي
نکند رود دجله سيرابش
شب هجران دوست ظلمانيست
ور برآيد هزار مهتابش
برود جان مستمند از تن
نرود مهر مهر احبابش
سعديا گوسفند قرباني
به که نالد ز دست قصابش
