به عمر خويش نديدم شبي که مرغ دلم
نخواند بر گل رويت چه جاي بلبل باغ
غزل شماره 342 سعدی - به عمر خويش نديدم شبي که مرغ دلم
غزل‌های سعدی را با جست‌وجویی ساده و خوانشی دلنشین مرور کنید.
غزل مورد نظر را انتخاب کنید
غزل سعدی
به عمر خويش نديدم شبي که مرغ دلم
5 بیت · حدود 1 دقیقه مطالعه
تو را فراغت ما گر بود و گر نبود
مرا به روي تو از هر که عالمست فراغ
ز درد عشق تو اميد رستگاري نيست
گريختن نتوانند بندگان به داغ
تو را که اين همه بلبل نواي عشق زنند
چه التفات بود بر اداي منکر زاغ
دليل روي تو هم روي توست سعدي را
چراغ را نتوان ديد جز به نور چراغ
