مرا تا نقره باشد مي فشانم
تو را تا بوسه باشد مي ستانم
غزل شماره 418 سعدی - مرا تا نقره باشد مي فشانم
غزل‌های سعدی را با جست‌وجویی ساده و خوانشی دلنشین مرور کنید.
غزل مورد نظر را انتخاب کنید
غزل سعدی
مرا تا نقره باشد مي فشانم
11 بیت · حدود 2 دقیقه مطالعه
و گر فردا به زندان مي برندم
به نقد اين ساعت اندر بوستانم
جهان بگذار تا بر من سر آيد
که کام دل تو بودي از جهانم
چه دامن هاي گل باشد در اين باغ
اگر چيزي نگويد باغبانم
نمي دانستم از بخت همايون
که سيمرغي فتد در آشيانم
تو عشق آموختي در شهر ما را
بيا تا شرح آن هم بر تو خوانم
سخن ها دارم از دست تو در دل
وليکن در حضورت بي زبانم
بگويم تا بداند دشمن و دوست
که من مستي و مستوري ندانم
مگو سعدي مراد خويش برداشت
اگر تو سنگ دل من مهربانم
اگر تو سرو سيمين تن بر آني
که از پيشم براني من بر آنم
که تا باشم خيالت مي پرستم
و گر رفتم سلامت مي رسانم
