هر که نازک بود تن يارش
گو دل نازنين نگه دارش
غزل شماره 322 سعدی - هر که نازک بود تن يارش
غزل‌های سعدی را با جست‌وجویی ساده و خوانشی دلنشین مرور کنید.
غزل مورد نظر را انتخاب کنید
غزل سعدی
هر که نازک بود تن يارش
9 بیت · حدود 2 دقیقه مطالعه
عاشق گل دروغ مي گويد
که تحمل نمي کند خارش
نيکخواها در آتشم بگذار
وين نصيحت مکن که بگذارش
کاش با دل هزار جان بودي
تا فدا کردمي به ديدارش
عاشق صادق از ملامت دوست
گر برنجد به دوست مشمارش
کس به آرام جان ما نرسد
که نه اول به جان رسد کارش
خانه يار سنگ دل اينست
هر که سر مي زند به ديوارش
خون ما خود محل آن دارد
که بود پيش دوست مقدارش
سعديا گر به جان خطاب کند
ترک جان گوي و دل به دست آرش
